Dzień Buraka obchodzimy 24 listopada. To dobry moment, bo późną jesienią buraki są już zebrane z pól i leżą w każdym warzywniaku, a w wielu domach zaczyna się myśleć o świątecznym barszczu. Dzień buraka w przedszkolu to okazja, żeby przyjrzeć się warzywu, które dzieci znają głównie z talerza, a rzadko widzą w całości, z liśćmi i korzeniem. Burak ma też w sobie coś magicznego: barwi na czerwono ręce, papier i wodę, więc zajęcia z nim zawsze są kolorowe. Przy okazji można porozmawiać o tym, dlaczego nie przezywamy nikogo burakiem.
We wpisie znajdziesz historię buraka, od dzikiej rośliny nad morzem po cukrownie, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne z naturalną farbą z buraka, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje wierszy, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez dodatkowego szukania. Przy zabawach z jedzeniem piszemy wprost, o czym pamiętać.
W skrócie
- Data: 24 listopada.
- Zasięg: święto nieoficjalne, obecne w polskich kalendarzach świąt nietypowych dla przedszkoli i szkół.
- Od kiedy: pochodzenie i rok ustanowienia nie są znane.
- Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
- Czego potrzebujesz: kilka buraków (najlepiej z liśćmi), ugotowany burak do malowania, fartuszki, ceratę, papier, pędzle, gazety, bibułę, chustę animacyjną, szarfy.
Historia Dnia Buraka
Dzień Buraka znajdziemy pod datą 24 listopada w kalendarzach świąt nietypowych, z których korzystają przedszkola i szkoły. Nie udało nam się ustalić, kto i kiedy wymyślił to święto, a dostępne źródła tego nie podają. Dlatego zamiast wymyślać jego genezę, opowiadamy historię samego buraka, która jest naprawdę ciekawa. To warzywo przeszło długą drogę, zanim trafiło do polskiej kuchni, i odegrało ważną rolę w historii cukru.
Przodkiem uprawnych buraków jest dziki burak, który do dziś rośnie na wybrzeżach mórz Europy. Ludzie od bardzo dawna jedli jego liście, a dopiero z czasem zaczęli wybierać rośliny z grubszymi, smaczniejszymi korzeniami. Tak powstały różne odmiany: czerwony burak ćwikłowy, który jemy w barszczu i sałatkach, burak cukrowy o białym korzeniu oraz burak pastewny, którym karmi się zwierzęta. Młode buraki razem z liśćmi to botwina, z której gotuje się wiosenną zupę botwinkę.
W 1747 roku niemiecki chemik Andreas Marggraf odkrył, że w korzeniach buraka jest ten sam cukier, który wcześniej pozyskiwano tylko z trzciny cukrowej rosnącej w ciepłych krajach. Jego uczeń Franz Karl Achard na początku XIX wieku uruchomił na Śląsku, w miejscowości, która dziś nazywa się Konary, pierwszą cukrownię przerabiającą buraki. Dzięki temu cukier przestał być drogim towarem z dalekich krajów, a uprawa buraków cukrowych rozpowszechniła się w Europie, także na polskich ziemiach. W Polsce burak czerwony jest z kolei bohaterem tradycyjnej kuchni: barszcz czerwony z uszkami pojawia się na wigilijnym stole, a ćwikła z chrzanem na wielkanocnym.
Po co obchodzić Dzień Buraka z dziećmi
Burak to wdzięczny temat do zajęć o zdrowym jedzeniu, bo jest tani, łatwo dostępny i budzi ciekawość swoim kolorem. Dzieci, które same dotkną, powąchają i pomalują buraka, chętniej go później spróbują. Zabawy z burakiem angażują wszystkie zmysły, więc rozwijają percepcję i wspierają rozwój poznawczy. Dzieci uczą się też, skąd bierze się jedzenie: że warzywo rośnie w ziemi, ma korzeń i liście, a jesienią trzeba je zebrać. Starsze dowiadują się, że z buraka powstaje cukier, co zwykle bardzo je zaskakuje.
W sferze społecznej i emocjonalnej Dzień Buraka daje okazję do ważnej rozmowy o słowach. Słowo „burak” bywa używane jako przezwisko i dzieci słyszą je na podwórku, w szkole albo w internecie. Warto powiedzieć wprost, że burak to pyszne warzywo, a przezywanie kogoś sprawia przykrość, niezależnie od tego, jakiego słowa użyjemy. Wyrażenie „czerwony jak burak” pozwala z kolei porozmawiać o wstydzie i zawstydzeniu. Prace plastyczne z naturalną farbą ćwiczą małą motorykę, a zabawy ruchowe w zbieranie buraków rozwijają siłę i koordynację.
Ciekawostki o burakach dla dzieci
Ciekawostki czytaj dzieciom przy prawdziwym buraku, najlepiej z liśćmi, i pokazuj na nim to, o czym mówisz. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, z czego robi się cukier?”, i poczekaj na odpowiedzi. Dzieci uwielbiają zgadywać, a odpowiedź o cukrze zawsze wywołuje niedowierzanie. Najmłodszym wystarczą dwie ciekawostki i dotknięcie buraka.
- Burak rośnie w ziemi. To, co jemy, to gruby korzeń, a nad ziemią widać tylko zielone liście z czerwonymi żyłkami.
- Liście buraka też są jadalne. Młode buraki razem z liśćmi to botwina, z której gotuje się zupę botwinkę.
- Z buraka robi się cukier. Cukier, który sypiemy do herbaty, bardzo często pochodzi z białego buraka cukrowego.
- Buraki nie zawsze są czerwone. Są też buraki żółte, białe, a nawet w czerwono-białe paski w środku.
- Burak mocno barwi. Jego sok farbuje ręce, ubrania i deskę do krojenia, dlatego dawniej używano go do barwienia.
- Przekrojony burak ma w środku pierścienie, trochę podobne do słojów na pniu drzewa.
- Dziki burak rośnie nad morzem. Od niego pochodzą wszystkie buraki, które dziś uprawiają rolnicy.
- Po zjedzeniu buraków siusiu może być różowe. To nic groźnego, tak działa barwnik z buraka.
- Buraki dobrze się przechowują. W chłodnej piwnicy mogą przeleżeć całą zimę.
- W polskiej kuchni burak jest bardzo ważny. Robi się z niego barszcz, ćwikłę, buraczki do obiadu i sałatki.
Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)
Z najmłodszymi poznawaj buraka przez dotyk, wzrok i proste ruchy. Używaj tylko całych, dużych warzyw, a nie kawałków, które dziecko mogłoby włożyć do buzi. Surowy burak jest twardy, więc nie dawaj go maluchom do gryzienia. Przygotuj fartuszki i ceratę, bo nawet suchy burak potrafi pobrudzić.
Czarodziejski worek z warzywami
Włóż do płóciennego worka kilka dużych warzyw: buraka, ziemniaka, marchewkę i cebulę. Dzieci po kolei wkładają rękę do worka, macają warzywo i opowiadają, jakie jest: gładkie, chropowate, ciężkie, okrągłe, z ogonkiem. Potem wyjmują je i wspólnie nazywacie warzywo. Na koniec szukacie, które warzywo ma zielone liście albo długi ogonek, i ustawiacie je w rzędzie. Zabawa rozwija zmysł dotyku, słownictwo opisujące cechy przedmiotów i uczy rozpoznawać popularne warzywa.
Burak się toczy
Usiądźcie w kole z nogami rozłożonymi w literę V, tak żeby stopy dotykały stóp sąsiadów. Turlasz okrągłego buraka do wybranego dziecka i mówisz jego imię, a ono łapie warzywo i turla je do kolejnej osoby. Burak toczy się nierówno i czasem skręca, co bardzo bawi dzieci. Kiedy wszyscy już złapali buraka, możesz zmienić warzywo na ziemniaka i porównać, który lepiej się turla. Zabawa ćwiczy chwytanie, koordynację i uczy imion kolegów.
Wszystko, co czerwone
Pokaż dzieciom przekrojonego, ugotowanego buraka i powiedz, że jest czerwony. Potem wszyscy szukają w sali czerwonych przedmiotów: klocków, piłek, kredek, ubrań, i przynoszą je na dywan obok buraka. Policz z dziećmi, ile czerwonych rzeczy udało się znaleźć, a potem razem odnieście je na miejsce. Przy okazji pokaż, że burak farbuje: dotknij nim białej kartki i zobaczcie, jaki zostawia ślad. Zabawa utrwala nazwę koloru i ćwiczy spostrzegawczość.
Zabawy dla 3- i 4-latków
Trzylatki i czterolatki są gotowe poznać budowę rośliny i trochę pogotować na niby. Zabawy w tym wieku łączą obserwację z działaniem. Jeśli możesz, przynieś buraka z liśćmi, bo dzieci często nie wiedzą, że burak ma liście. Rozmawiaj dużo i pozwalaj dzieciom zadawać pytania.
Co jest pod ziemią, a co nad ziemią?
Narysuj na dużym arkuszu grządkę: na dole brązową ziemię, na górze niebo. Pokaż buraka z liśćmi i zapytaj, która część rosła pod ziemią, a która nad nią. Potem dzieci dostają papierowe sylwetki buraka z doklejonymi liśćmi i przyklejają je na arkuszu tak, żeby korzeń był w ziemi, a liście w górze. Na koniec możesz dodać inne warzywa, ale skup się na tym, że burak to korzeń, który rośnie w ciemności. Zabawa uczy budowy rośliny i orientacji w pojęciach pod i nad.
Barszcz dla lalek
Ustaw w kąciku kuchennym garnek, chochlę, miseczki i papierowe kawałki buraka, marchewki, pietruszki i cebuli. Opowiedz, że w wielu domach gotuje się z buraków barszcz, zwłaszcza na święta. Dzieci kolejno wrzucają warzywa do garnka, mieszają, „gotują”, a potem nalewają barszcz lalkom i misiom. Przy okazji ćwiczcie zwroty grzecznościowe: proszę, smacznego, dziękuję. Zabawa rozwija naśladowanie, mowę i wiedzę o tym, jak powstaje zupa.
Plasterki z kółkami
Przetnij przy dzieciach ugotowanego buraka na plasterki i połóż je na białych talerzykach. Dzieci oglądają plastry przez lupę i odkrywają pierścienie w środku. Zapytaj, do czego są podobne: do tarczy, do słojów drzewa, do kółek na wodzie. Potem każde dziecko rysuje na kartce swój plaster buraka, zaczynając od środka i rysując kolejne kółka. Krojenie wykonuje tylko dorosły, a dzieci nie dotykają noża. Zabawa ćwiczy uważną obserwację i rysowanie okręgów.
Zabawy dla 5- i 6-latków
Starsze przedszkolaki interesują się tym, skąd co się bierze, i lubią proste doświadczenia. To dobry wiek na poznanie różnych odmian buraka i na pierwsze próby smakowe. Pamiętaj, że degustacja wymaga wcześniejszej informacji dla rodziców i sprawdzenia, czy żadne dziecko nie ma alergii ani przeciwwskazań. Dzieci, które nie chcą próbować, mogą tylko powąchać.
Trzy buraki, trzy zadania
Pokaż dzieciom obrazki albo prawdziwe okazy trzech buraków: czerwonego ćwikłowego, białego cukrowego i dużego pastewnego. Opowiedz, że każdy ma inne zadanie: czerwony jemy, z białego robi się cukier, a duży pastewny jedzą krowy. Potem dzieci dostają obrazki: talerz barszczu, cukierniczka, krowa, słoik buraczków, kostki cukru, żłób. Każdy obrazek trzeba dopasować do właściwego buraka. Zabawa ćwiczy klasyfikowanie i pokazuje, że jedna roślina ma wiele odmian.
Degustacja na trzy sposoby
Za zgodą rodziców przygotuj trzy miseczki z burakiem podanym na różne sposoby: ugotowane kosteczki, tarte buraczki i cienkie, upieczone plasterki. Dzieci próbują po kawałku, a potem przyklejają na tabeli uśmiechniętą, obojętną albo smutną buźkę przy każdej wersji. Liczycie wyniki i sprawdzacie, który burak smakował grupie najbardziej. Nie namawiaj nikogo na siłę, bo samo powąchanie też jest krokiem naprzód. Zabawa ćwiczy liczenie, wypowiadanie opinii i oswaja dzieci z nowym smakiem.
Kolorowe laboratorium
Wlej do trzech przezroczystych kubeczków trochę soku z ugotowanego buraka rozcieńczonego wodą. Do pierwszego nic nie dodawaj, do drugiego wciśnij trochę soku z cytryny, a do trzeciego dodaj szczyptę sody oczyszczonej. Dzieci obserwują, czy kolor się zmienia, i opisują to, co widzą, własnymi słowami. Potem zanurzają w kubeczkach paski białego papieru i suszą je na sznurku. Doświadczenie przeprowadzasz ty, a dzieci tylko patrzą i mieszają łyżeczką. Zabawa rozwija ciekawość, opisywanie zmian i pierwsze myślenie badawcze.
Czerwony jak burak
Zapytaj dzieci, czy słyszały powiedzenie „czerwony jak burak” i kiedy ludzie się czerwienią. Porozmawiajcie o sytuacjach, w których robi się nam gorąco na twarzy: gdy się wstydzimy, gdy ktoś się z nas śmieje, gdy mówimy przed całą grupą. Dzieci pokazują minami, jak wygląda wstyd, i zastanawiają się, co może pomóc, na przykład wsparcie kolegi albo spokojny oddech. Na koniec ustalcie, że słowa „burak” nie używamy jako przezwiska. Zabawa rozwija rozumienie emocji i uczy empatii.
Zajęcia dla klas 1-3
Uczniowie mogą potraktować Dzień Buraka jako mały projekt łączący przyrodę, historię i matematykę. Burak to dobry przykład, jak jedno warzywo zmieniło gospodarkę całych krajów. Zajęcia można rozłożyć na cały dzień. Do pracy przydadzą się buraki, sok z buraka, kartki i kalendarz.
Od buraka do cukru
Przygotuj sześć obrazków z drogą buraka cukrowego: siew, zbiór na polu, transport do cukrowni, mycie i krojenie, gotowanie soku, kryształki cukru w paczce. Uczniowie w grupach układają je po kolei i podpisują krótkim zdaniem. Potem opowiedz o Andreasie Marggrafie, który odkrył cukier w buraku, i o pierwszej cukrowni w dzisiejszych Konarach na Śląsku. Na mapie Polski odszukajcie Dolny Śląsk. Zajęcia ćwiczą układanie sekwencji, pisanie zdań i pokazują, jak odkrycie naukowe zmienia życie ludzi.
Atrament z buraka
Uczniowie piszą pędzelkiem albo patyczkiem zanurzonym w gęstym soku z ugotowanego buraka. Najpierw próbują liter, potem piszą swoje imię i krótkie zdanie, na przykład „Burak jest czerwony”. Porozmawiajcie, jak dawniej robiono atrament i farby z roślin, bez sklepów z przyborami. Po wyschnięciu porównajcie kolor po kilku godzinach i następnego dnia, bo sok z buraka z czasem może blednąć i brązowieć. Zajęcia łączą ćwiczenie pisania z obserwacją przyrodniczą.
Ile buraków do barszczu?
Przygotuj prosty przepis na barszcz dla czterech osób z okrągłymi liczbami: cztery buraki, jedna marchewka, jedna pietruszka, kawałek selera, litr wody. Uczniowie liczą, ile składników potrzeba dla ośmiu osób, a ile dla całej klasy. Mogą też ułożyć zakupy i policzyć, ile kosztują, jeśli podasz proste, wymyślone ceny. Na koniec zapisują przepis dla klasy w zeszycie. Zajęcia ćwiczą mnożenie, dodawanie i czytanie tekstu użytkowego.
Burak w języku polskim
Napisz na tablicy wyrażenia: „czerwony jak burak”, „buraczkowy kolor”, „botwinka”, „ćwikła”. Uczniowie wyjaśniają, co znaczą, i układają z nimi zdania. Potem porozmawiajcie, dlaczego słowo „burak” bywa używane jako obelga i jak czuje się ktoś, kogo tak nazwano. Grupy piszą trzy zdania, które mówią o burakach dobrze, i zawieszają je na wspólnym plakacie. Zajęcia rozwijają słownictwo i uczą odpowiedzialności za słowa.
Prace plastyczne
Burak to naturalna farba z przedszkolnej kuchni. Przy każdej pracy z sokiem dzieci mają fartuszki, a stoliki są przykryte ceratą lub gazetą, bo plamy z buraka trudno się spierają. Buraki gotuje i kroi dorosły. Przy nożyczkach dzieci pracują pod nadzorem dorosłego.
Malowanie sokiem z buraka
- sok z ugotowanego buraka w miseczkach
- białe kartki z bloku technicznego
- pędzle, patyczki, waciki
Dzieci malują sokiem dowolne obrazki: jesienne liście, kwiaty, serca albo wzory z kropek i kresek. Najmłodsze mogą malować palcami, jeśli rodzice nie mają nic przeciwko różowym dłoniom na kilka godzin. Starsze rysują pędzlem i patyczkiem cienkie i grube linie, sprawdzając, jak zmienia się odcień, gdy namalują drugą warstwę. Obrazki schną szybko, a różowo-fioletowe kolory zawsze zachwycają dzieci. Praca pokazuje, że farbę można zrobić z jedzenia, i ćwiczy małą motorykę.
Burak z gazety i bibuły
- stare gazety
- bordowa lub czerwona bibuła i zielony papier
- klej rozrobiony z wodą, pędzel, taśma
Dzieci zgniatają gazetę w kulę wielkości dużego buraka i owijają ją taśmą, żeby trzymała kształt. Potem oklejają kulę kawałkami bordowej bibuły, smarując ją klejem rozrobionym z wodą. Na górze doklejają zielone liście z papieru z narysowanymi czerwonymi żyłkami, a na dole cienki ogonek. Gotowe buraki możecie ułożyć w koszu albo „posadzić” w kartonowej grządce. Praca ćwiczy modelowanie przestrzenne i pracę obiema rękami.
Przekrój buraka
- kartka z narysowanym dużym kołem
- kredki w odcieniach czerwieni, różu i fioletu
- ewentualnie plaster prawdziwego buraka do obejrzenia
Dzieci oglądają plaster buraka i rysują na kole kolejne pierścienie, zmieniając kolor kredki przy każdym kółku. Starsze mogą zrobić własny, fantazyjny przekrój, na przykład w paski albo w gwiazdki, jak burak z bajki. Przy okazji przypomnij, że istnieją prawdziwe buraki z biało-czerwonymi pierścieniami w środku. Gotowe prace wyglądają jak kolorowe tarcze i dobrze prezentują się w rzędzie na gazetce. Praca ćwiczy rysowanie okręgów i dobieranie odcieni.
Zabawy ruchowe i muzyczne
W zabawach ruchowych dzieci zamieniają się w buraki, rolników i maszyny na polu. Przygotuj miejsce na dywanie, szarfy i chustę animacyjną. Zabawy możesz poprowadzić w sali albo na podwórku. Po każdej zabawie zrób chwilę spokojnego oddechu.
Wyciągamy buraka
Jedno dziecko siedzi na podłodze jako burak, który mocno trzyma się ziemi. Drugie dziecko jest rolnikiem i delikatnie ciągnie buraka za ręce, ale sam nie daje rady, więc woła pomocników. Kolejne dzieci łapią się w pasie za poprzednika, tworząc łańcuch, aż wszyscy razem powoli „wyciągają” buraka, który wstaje. Ciągniemy delikatnie, bez szarpania, a ty pilnujesz, żeby nikt się nie przewrócił. Zabawa uczy współpracy i pokazuje, że razem można więcej.
Buraki na polu
Dzieci kucają w rzędach jak buraki na polu i delikatnie kołyszą rękami jak liśćmi na wietrze. Jedno dziecko jest rolnikiem, który chodzi między rzędami i dotyka po kolei buraki, mówiąc „Zbieram!”. Zebrany burak wstaje i idzie za rolnikiem jak w pociągu, a na koniec cały pociąg buraków jedzie do cukrowni, czyli w kąt sali. Tam dzieci wirują w miejscu, bo z buraków robi się cukier. Zabawa ćwiczy przysiady, równowagę i reagowanie na dotyk.
Buraczkowy rytm
Podziel dzieci na trzy grupy i daj każdej sylabę: „bu”, „ra”, „czek”. Ty wskazujesz grupy po kolei, a one wypowiadają swoją sylabę, klaszcząc raz przy każdej sylabie, tak żeby powstało słowo „buraczek”. Potem zmieniasz tempo, szybciej i wolniej, a na koniec układacie z dzieci całe zdanie „Bu-ra-czek jest czer-wo-ny”, klaszcząc sylaby wszystkie razem. Zabawa ćwiczy podział na sylaby, poczucie rytmu i uwagę.
Scenariusz zajęć: Dzień buraka w przedszkolu
| Temat | Czerwony burak i jego tajemnice |
| Grupa wiekowa | 5-6 lat |
| Czas | około 45 minut |
| Cele | dziecko wie, że burak to korzeń rosnący w ziemi; zna trzy rodzaje buraków i ich zastosowanie; wie, że z buraka robi się cukier; maluje naturalną farbą z buraka |
| Pomoce | burak z liśćmi, ugotowany burak, sok z buraka w miseczkach, obrazki buraka cukrowego i pastewnego, worek z warzywami, kartki, pędzle, fartuszki, cerata |
| Przebieg | 1. Powitanie (5 minut): zagadka o warzywie, które rośnie w ziemi, ma zielone liście i farbuje na czerwono. 2. Czarodziejski worek (6 minut): rozpoznawanie warzyw dotykiem i wyjęcie buraka. 3. Pod ziemią i nad ziemią (6 minut): oglądanie buraka z liśćmi i ustalenie, co jest korzeniem. 4. Trzy buraki, trzy zadania (8 minut): dopasowanie obrazków do buraka ćwikłowego, cukrowego i pastewnego. 5. Wyciągamy buraka (6 minut): zabawa ruchowa w łańcuch. 6. Ciekawostki (5 minut): cukier z buraka, kolorowe odmiany i różowe siusiu. 7. Malowanie sokiem z buraka (9 minut): dzieci malują jesienne obrazki naturalną farbą. |
| Zakończenie | Dzieci oglądają swoje obrazki w galerii na podłodze i mówią, co najbardziej zdziwiło je w buraku. Wspólnie sprzątacie stoliki i myjecie ręce. |
| Ewaluacja | Kciuk w górę, w bok albo w dół przy pytaniach: czy wiesz, z czego robi się cukier, i czy wiesz, która część buraka rośnie w ziemi. Obserwuj, które dzieci samodzielnie dopasowały obrazki do rodzajów buraka. |
Jeśli chcesz włączyć do scenariusza degustację, uprzedź rodziców kilka dni wcześniej i zapytaj o alergie oraz zgodę. Najlepiej sprawdzają się buraki upieczone albo ugotowane w kosteczkach, bo są słodsze od surowych. Każde dziecko dostaje osobną miseczkę i widelczyk. Pamiętaj, że sok z buraka farbuje usta i ubrania, więc przyda się serwetka i fartuszek.
Książki, wiersze i piosenki
Do zajęć o warzywach pasuje wiersz Jana Brzechwy „Na straganie”, w którym warzywa na targu kłócą się i przekomarzają, oraz „Rzepka” Juliana Tuwima, w której cała rodzina i zwierzęta razem wyciągają z ziemi wielkie warzywo. Przeczytaj je dzieciom przed zabawą „Wyciągamy buraka”, a potem zapytaj, co powiedziałby burak, gdyby też stał na straganie. Starsze dzieci mogą wymyślić krótką kwestię dla buraka i odegrać ją w scence. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Siedzi burak w ciemnej ziemi, liście ma jak z zieleni. Kiedy jesień przyjdzie złota, wyjdzie z ziemi do roboty.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Czerwony burak, słodki cukier, kto by pomyślał, że to bracia? Jeden w barszczu na talerzu, drugi w herbacie się zaplątał.
Jak zaangażować rodziców
Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „24 listopada obchodzimy Dzień Buraka. Będziemy poznawać to warzywo, malować sokiem z buraka i, za Państwa zgodą, spróbujemy buraków ugotowanych i pieczonych. Prosimy o informację o ewentualnych alergiach, ubranie dziecka w rzeczy, które mogą się pobrudzić, i, jeśli to możliwe, przyniesienie jednego buraka, najlepiej z liśćmi.”. Jako zadanie do domu zaproponuj wspólne przygotowanie jednej potrawy z buraka i narysowanie jej, a w klasach 1-3 zapisanie rodzinnego przepisu.
Rodzice i dziadkowie, którzy mają ogródek albo działkę, mogą opowiedzieć dzieciom, jak sieje się i zbiera buraki, albo przynieść zdjęcia z jesiennych zbiorów. Przepisy przyniesione z domów warto zebrać w małą klasową książeczkę „Burak na sto sposobów”. Poproś też rodziców, żeby w domu nie przezywali nikogo burakiem i reagowali, gdy dziecko powtórzy takie słowo. Udział w zadaniach jest dobrowolny.
Najczęstsze pytania
Dzień Buraka obchodzimy 24 listopada. To święto nieoficjalne, które można znaleźć w polskich kalendarzach świąt nietypowych dla przedszkoli i szkół.
Nie wiadomo, kto i kiedy wymyślił to święto, a źródła tego nie podają. Sam burak ma za to ciekawą historię: pochodzi od dzikiego buraka rosnącego nad morzem, a w XVIII wieku odkryto, że można z niego robić cukier.
Pokaż dzieciom buraka z liśćmi, przeprowadź zabawy sensoryczne i malowanie sokiem z buraka, a za zgodą rodziców zorganizuj degustację. Warto też porozmawiać o tym, dlaczego nie przezywamy nikogo burakiem. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.
Wystarczy jeden burak, najlepiej z liśćmi, i ubranie, które może się pobrudzić. Dzieci mogą przyjść w czymś bordowym albo czerwonym, w kolorze buraka.
Plamy z buraka są trudne do usunięcia, zwłaszcza gdy zaschną. Dlatego przy pracach z sokiem dzieci mają fartuszki, a stoliki przykrywa się ceratą. Ręce wystarczy umyć wodą z mydłem, a różowy odcień skóry szybko zniknie.
Dodaj komentarz