Międzynarodowy Dzień Lotnictwa Cywilnego obchodzimy 7 grudnia. To święto samolotów pasażerskich, lotnisk i wszystkich ludzi, którzy sprawiają, że podróż samolotem jest bezpieczna. Dzień lotnictwa cywilnego w przedszkolu to świetna okazja, żeby zamienić salę w lotnisko: z odprawą, kontrolą bagażu, taśmą z walizkami i pokładem samolotu. Wiele dzieci już leciało samolotem albo widziało go z bliska, a dla innych to wielka przygoda, którą można przeżyć choćby w zabawie.
We wpisie znajdziesz historię święta, ciekawostki o samolotach pasażerskich i lotniskach, a także zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Skupiamy się na podróży i na lotnisku jako miejscu pracy wielu ludzi. O pierwszych wynalazcach samolotu i o budowaniu szybowców piszemy osobno przy okazji Dnia Braci Wright, a o samym zawodzie pilota w Dniu Pilota.
W skrócie
- Data: 7 grudnia, co roku.
- Zasięg: międzynarodowy dzień ONZ, obchodzony przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego i jej państwa członkowskie.
- Od kiedy: od 1994 roku, a od 1996 roku jako dzień uznany przez Zgromadzenie Ogólne ONZ.
- Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
- Czego potrzebujesz: krzesła, kartony, walizki lub plecaki, kartki na bilety, pieczątki, kredki, szarfy, chusta animacyjna, waga kuchenna, mapa.
Historia Międzynarodowego Dnia Lotnictwa Cywilnego
Lotnictwo cywilne to wszystkie samoloty, które nie należą do wojska: samoloty pasażerskie, transportowe, ratunkowe i małe samoloty sportowe. Kiedy pod koniec drugiej wojny światowej było jasne, że samoloty będą przewozić coraz więcej ludzi między krajami, przedstawiciele wielu państw spotkali się w amerykańskim Chicago. 7 grudnia 1944 roku podpisali tam Konwencję o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, nazywaną konwencją chicagowską. Ustalono w niej wspólne zasady, dzięki którym samoloty mogą bezpiecznie latać nad różnymi krajami i lądować na ich lotniskach. Na podstawie tej umowy powstała Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego, w skrócie ICAO, wyspecjalizowana agenda ONZ z siedzibą w kanadyjskim Montrealu.
Święto ustanowiono w 1994 roku, w pięćdziesiątą rocznicę podpisania konwencji chicagowskiej, i od tamtej pory ICAO obchodzi je co roku 7 grudnia. W 1996 roku Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję, w której oficjalnie uznało 7 grudnia za Międzynarodowy Dzień Lotnictwa Cywilnego i zachęciło państwa do jego obchodów. Celem święta jest przypominanie, jak ważne dla świata jest lotnictwo: łączy ludzi, pozwala odwiedzać rodzinę mieszkającą daleko, przewozi ładunki i pomaga w czasie katastrof. Co kilka lat ICAO wybiera hasło przewodnie, które podkreśla bezpieczeństwo i współpracę państw.
W Polsce święto obchodzą przede wszystkim lotniska, szkoły lotnicze i środowiska związane z lotnictwem. Oprócz niego mamy też Święto Lotnictwa Polskiego, obchodzone 28 sierpnia, które dotyczy lotnictwa wojskowego i cywilnego razem. Grudniowy dzień dobrze nadaje się do zajęć w przedszkolu, bo zbliżają się święta i ferie, a wiele rodzin planuje wtedy podróże, także samolotem. To dobry moment, żeby oswoić dzieci z lotniskiem i nauczyć je kilku zasad bezpiecznej podróży.
Po co obchodzić Dzień Lotnictwa Cywilnego z dziećmi
Lotnisko jest dla dziecka miejscem pełnym hałasu, ludzi, kolejek i niezrozumiałych procedur, a pierwsza podróż samolotem potrafi budzić lęk. Zabawa w lotnisko oswaja to doświadczenie: dzieci wiedzą, że najpierw jest odprawa, potem kontrola, potem czekanie i wejście na pokład, i że każdy etap ma sens. To praca w sferze emocjonalnej, bo znana sytuacja mniej przeraża. Dzieci poznają też wiele zawodów, od kontrolera bezpieczeństwa po obsługę bagażu, i widzą, że na bezpieczny lot pracuje cały zespół ludzi. To rozwój społeczny i wiedza o świecie pracy.
Święto pozwala ćwiczyć ważne zasady bezpieczeństwa: słuchamy poleceń załogi, zapinamy pasy, trzymamy się blisko dorosłego w tłumie i wiemy, co zrobić, gdy się zgubimy. W sferze poznawczej dzieci poznają mapę, kraje i odległości, porównują ciężar walizek i liczą miejsca w samolocie, a starsze uczą się czytać proste oznaczenia lotniskowe. Zabawy ruchowe w kołowanie i sygnały obsługi naziemnej rozwijają koordynację i reagowanie na znak. Wreszcie święto rozbudza ciekawość świata, bo samolot łączy nas z ludźmi i miejscami, których dzieci jeszcze nie znają.
Ciekawostki o samolotach pasażerskich i lotniskach dla dzieci
Przeczytaj dzieciom kilka ciekawostek, najlepiej pokazując przy tym obrazek albo model samolotu pasażerskiego. Przed każdą możesz zadać pytanie, na przykład „Jak myślicie, gdzie samolot ma paliwo?”.
- Samolot pasażerski trzyma paliwo w skrzydłach. Skrzydła są w środku puste i mieszczą się w nich duże zbiorniki.
- Walizki lecą pod podłogą. Pod miejscami pasażerów jest luk bagażowy, do którego pracownicy lotniska ładują walizki.
- Okna w samolocie są zaokrąglone. Takie okna są wytrzymalsze niż kwadratowe, dlatego w samolotach pasażerskich nie ma ostrych rogów w oknach.
- Samoloty mają światła jak statki. Na lewym skrzydle świeci się światło czerwone, a na prawym zielone, dzięki czemu w nocy widać, w którą stronę leci samolot.
- Duże samoloty pasażerskie latają bardzo wysoko. Zwykle około dziesięciu kilometrów nad ziemią, czyli wyżej niż najwyższe góry.
- Przy starcie i lądowaniu mogą zatkać się uszy. Pomaga wtedy przełykanie, picie wody albo ziewanie, a małym dzieciom ssanie smoczka lub picie z butelki.
- Samolot na lotnisku prowadzi czasem człowiek z kolorowymi lizakami. Pracownik obsługi naziemnej pokazuje pilotowi rękami albo specjalnymi pałkami, gdzie ma jechać i kiedy się zatrzymać.
- Załoga pokazuje pasażerom, jak zapiąć pas i założyć kamizelkę ratunkową. Robi to przed każdym lotem, nawet jeśli wszyscy pasażerowie już to widzieli.
- Największe lotnisko w Polsce to Lotnisko Chopina w Warszawie. Swoją nazwę wzięło od kompozytora Fryderyka Chopina.
Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)
Najmłodsze dzieci nie zrozumieją procedur lotniskowych, ale bardzo lubią naśladować i pakować. Unikaj drobnych przedmiotów w walizkach i zabaw z małymi elementami.
Lecimy do babci
Ustaw krzesła w dwóch rzędach jak w samolocie, a z przodu połóż duży miś, który będzie kapitanem. Dzieci siadają na miejscach, a ty jako członek załogi pomagasz im „zapiąć pasy”, czyli położyć szarfę na kolanach. Mówisz „Startujemy!”, a dzieci pochylają się do tyłu i robią „brrrum”, potem lecą, kołyszą się w chmurach i wyglądają przez wymyślone okienko. Po lądowaniu wszyscy wysiadają i przytulają czekającą babcię, czyli innego pluszaka. Zabawa oswaja z podróżą i uczy słuchania poleceń dorosłego.
Walizka dla misia
Przygotuj małą walizkę albo pudełko i kilka dużych przedmiotów: piżamkę, kubek, książeczkę, czapkę, szczoteczkę do zębów i kilka rzeczy niepasujących, na przykład garnek i but z innej pary. Dzieci po kolei wybierają rzecz, której miś potrzebuje w podróży, i wkładają ją do walizki, a ty pytasz „Po co misiowi czapka?”. Na koniec zamykacie walizkę i dzieci próbują ją podnieść. Zabawa rozwija słownictwo i uczy wybierania rzeczy potrzebnych.
Samoloty na niebie
Rozłóż na dywanie niebieską chustę albo duży niebieski materiał, który jest niebem. Dzieci dostają papierowe samoloty wycięte z kartonu i układają je na niebie według twoich słów: samolot wysoko, samolot nisko, samolot obok chmurki, samolot pod chmurką. Potem samoloty lecą do lotniska, czyli do pudełka, i lądują jeden po drugim. Zabawa ćwiczy rozumienie słów określających położenie i spokojne czekanie na swoją kolej.
Zabawy dla 3- i 4-latków
Trzy- i czterolatki uwielbiają zabawy w role, więc tu poznajemy kolejne etapy podróży i ludzi, którzy pomagają pasażerom na lotnisku.
Odprawa z kartą pokładową
Ustaw stolik, który będzie stanowiskiem odprawy, i przygotuj karty pokładowe z kartonu z narysowanym obrazkiem siedzenia i kolorem. Każdy pasażer podchodzi z plecakiem, mówi „Dzień dobry, lecę do…”, a pracownik odprawy przybija pieczątkę i wręcza kartę. Potem pasażer szuka w samolocie z krzeseł miejsca z tym samym kolorem co na karcie. Zamieniajcie się rolami, żeby każde dziecko było i pasażerem, i pracownikiem. Zabawa uczy dopasowywania kolorów i znaków oraz grzecznej rozmowy z dorosłym.
Bramka bezpieczeństwa
Z dwóch krzeseł i szarfy zbuduj bramkę, a obok postaw karton, który jest taśmą do skanowania bagażu. Pasażerowie wkładają plecaki do kartonu, a kontroler „sprawdza” je i oddaje po drugiej stronie, a potem pasażer przechodzi przez bramkę. Gdy kontroler powie „pik, pik”, pasażer zatrzymuje się, rozkłada ręce i czeka spokojnie na sprawdzenie. Wyjaśnij, że kontrola jest po to, żeby w samolocie było bezpiecznie dla wszystkich. Zabawa oswaja z sytuacją, która w prawdziwym życiu bywa stresująca, i uczy cierpliwości.
Taśma z walizkami
Dzieci siadają w dużym kole, które jest taśmą bagażową. Każde dziecko oddaje do środka swój plecak albo woreczek z przyczepioną kolorową wstążką lub znaczkiem, a ty je mieszasz. Następnie przesuwasz walizki po kole, a dzieci uważnie patrzą i wołają „To moja!”, gdy zobaczą swój znaczek. Porozmawiajcie, po co oznacza się walizki i czemu nie bierzemy cudzej. Zabawa ćwiczy spostrzegawczość i uwagę.
Zabawy dla 5- i 6-latków
Pięcio- i sześciolatki rozumieją już, że na lotnisku pracuje wiele osób, a podróż trzeba zaplanować. Tu bawimy się w obsługę naziemną i w przygotowanie do lotu.
Sygnały obsługi naziemnej
Pokaż dzieciom kilka prostych sygnałów, którymi pracownik obsługi naziemnej prowadzi samolot po płycie lotniska. Ręce uniesione w górę oznaczają „jestem tutaj”, ręce machające do siebie oznaczają „jedź prosto do mnie”, jedna ręka w bok wskazuje skręt, a skrzyżowane nad głową ręce oznaczają „stop”. Dzieci dobierają się w pary: jedno jest samolotem, drugie prowadzi go bez słów po sali do wyznaczonego miejsca postoju. Na koniec samolot ma „zaparkować” dokładnie w obręczy. Zabawa ćwiczy komunikację bez słów, uwagę i współpracę.
Ile waży walizka?
Przygotuj wagę kuchenną albo łazienkową i kilka plecaków z różną zawartością. Wyjaśnij, że w samolocie bagaż nie może być zbyt ciężki, bo samolot musi zabrać wszystkich pasażerów. Dzieci zgadują, który plecak jest najcięższy, podnosząc je, a potem sprawdzają na wadze. Ustal wymyślony limit, na przykład trzy kilogramy, i niech dzieci przepakują plecak, który go przekracza, wyjmując z niego rzeczy niepotrzebne. Zabawa uczy porównywania ciężaru i podejmowania decyzji.
Instrukcja bezpieczeństwa
Wybierz kilkoro dzieci, które będą załogą pokładową, i naucz je prostego pokazu: jak zapiąć pas, gdzie są wyjścia awaryjne, co robimy przy turbulencjach. Załoga wykonuje pokaz przed pasażerami w samolocie z krzeseł, a pasażerowie powtarzają ruchy. Porozmawiajcie, dlaczego warto słuchać załogi i dlaczego pasy zapinamy też w samochodzie. Zamieńcie się rolami, żeby każdy mógł zaprezentować pokaz. Zabawa ćwiczy mówienie przed grupą i utrwala zasady bezpieczeństwa.
Zajęcia dla klas 1-3
Uczniowie mogą zaplanować podróż, czytać mapy i tablice odlotów oraz porównywać odległości. Zajęcia łączą geografię, matematykę i edukację polonistyczną.
Tablica odlotów
Przygotuj na dużym arkuszu tablicę odlotów z kolumnami: godzina, miasto docelowe, numer bramki i status, na przykład „wejście na pokład” albo „opóźniony”. Uczniowie czytają tablicę i odpowiadają na pytania: o której odlatuje samolot do Rzymu, z której bramki, ile minut jest między dwoma odlotami. Potem w parach dopisują własne loty do miast, które chcieliby odwiedzić. Zajęcia ćwiczą czytanie tabeli, odczytywanie godzin i obliczenia zegarowe.
Kody lotnisk
Wyjaśnij, że każde lotnisko pasażerskie ma swój trzyliterowy kod, który widać na biletach i na przywieszkach do bagażu, na przykład WAW to Warszawa, KRK to Kraków, a GDN to Gdańsk. Uczniowie dostają listę kodów i nazw miast i dopasowują je, a potem zgadują kody innych miast i sprawdzają z nauczycielem. Na koniec każdy wymyśla kod dla swojego miasta albo szkoły. Zajęcia ćwiczą skróty, pierwsze litery wyrazów i uważne czytanie.
Daleko czy blisko?
Na mapie Europy uczniowie zaznaczają Warszawę i kilka miast, do których latają samoloty z Polski. Mierzą odległości sznurkiem albo linijką i porównują, które miasto jest najbliżej, a które najdalej. Potem zastanawiają się, kiedy warto lecieć samolotem, a kiedy pojechać pociągiem albo samochodem, i zapisują po dwa argumenty. Porozmawiajcie też o tym, że samoloty zużywają dużo paliwa, więc na krótkie trasy lepiej wybierać kolej. Zajęcia uczą korzystania z mapy, porównywania i argumentowania.
Dziennik pasażera
Uczniowie wyobrażają sobie, że lecą w podróż, i piszą krótki dziennik z czterech zdań: dokąd lecę, co spakowałem, co widziałem przez okno, co zrobię po wylądowaniu. Mogą przy tym korzystać ze słownictwa z tablicy: odprawa, bramka, karta pokładowa, start, lądowanie, załoga. Chętni czytają swoje dzienniki na głos. Zajęcia ćwiczą pisanie krótkiej formy i używanie nowych słów w zdaniach.
Prace plastyczne
Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Wszystkie prace przydadzą się w zabawie w lotnisko.
Samolot z klamerki
- drewniana klamerka do bielizny
- dwa patyczki do lodów albo paski grubego kartonu
- farby, klej
Dzieci malują klamerkę i patyczki w kolorach wymyślonej linii lotniczej. Jeden dłuższy patyczek przyklejają poprzecznie na środku klamerki jako skrzydła, a krótszy kawałek z tyłu jako statecznik. Po wyschnięciu dorysowują okienka i nazwę swojej linii. Samolocik można przypiąć do zasłony albo do sznurka i zrobić z grupowej floty wystawę.
Paszport podróżnika
- kartka A4 złożona na pół i jeszcze raz na pół
- kredki, klej, zdjęcie albo autoportret
- pieczątki albo kolorowe naklejki
Dzieci robią małą książeczkę, na pierwszej stronie rysują autoportret albo przyklejają zdjęcie i z pomocą dorosłego wpisują imię. Na kolejnych stronach zbierają pieczątki za każdy etap zabawy w lotnisko albo za każdy „odwiedzony” kraj na mapie. Starsze dzieci mogą dopisać nazwę kraju i narysować jego flagę. Paszport przyda się w scenariuszu zajęć.
Przywieszka do bagażu
- prostokąt z brystolu z dziurką
- kolorowy sznurek lub wstążka
- kredki, flamastry
Dzieci ozdabiają przywieszkę tak, żeby była łatwa do rozpoznania, i z pomocą dorosłego wpisują imię albo rysują swój znak. Starsze dzieci dopisują kod lotniska docelowego. Dorosły przewleka sznurek, a przywieszkę zawiesza się na plecaku. Przyda się w zabawie „Taśma z walizkami”, a potem w prawdziwych podróżach.
Lotnisko z pudełek
- kartony i pudełka różnej wielkości
- szary papier albo gazeta na płytę lotniska
- farby, taśma klejąca, klocki
Grupa buduje wspólną makietę lotniska. Na dużym arkuszu szarego papieru dzieci malują pas startowy z białymi liniami, a z pudełek robią terminal, hangar i wieżę. Klocki zamieniają się w autobusy dowożące pasażerów i wózki z bagażem. Makieta może stać w kąciku przez kilka dni i służyć do swobodnej zabawy samolotami z klamerek.
Zabawy ruchowe i muzyczne
Przygotuj muzykę o zmiennym tempie, szarfy i chustę animacyjną. Wiele zabaw można prowadzić w sali gimnastycznej.
Kołowanie, start i lądowanie
Dzieci są samolotami i stoją w rzędzie na pasie startowym wyznaczonym szarfami. Przy wolnej muzyce kołują powoli, z rozłożonymi rękami, po wyznaczonej trasie. Na hasło „start!” biegną szybciej i unoszą ręce, a gdy muzyka gra spokojnie, szybują po całej sali. Na hasło „lądowanie!” zwalniają i wracają na pas, gdzie zatrzymują się w swoim miejscu postoju. Zabawa ćwiczy zmianę tempa, równowagę i uważne słuchanie.
Turbulencje na chuście
Dzieci trzymają chustę animacyjną, a na środku kładziesz kilka papierowych samolotów albo pluszaków, które są pasażerami. Gdy muzyka gra spokojnie, chusta faluje delikatnie, a pasażerowie lecą spokojnie. Na hasło „turbulencje!” dzieci mocniej potrząsają chustą, ale tak, żeby nikt nie wypadł, a na hasło „zapiąć pasy!” wszystkie samoloty muszą zostać na chuście. Zabawa uczy panowania nad siłą i współpracy, a przy okazji pokazuje, że turbulencje w samolocie to coś zwyczajnego.
Dźwięki podróży
Dzieci siedzą w kole z zamkniętymi oczami, a ty odtwarzasz albo naśladujesz dźwięki z podróży: turkot kółek walizki, dzwonek przed komunikatem, szum silników, stukanie pieczątki, odgłos zapinanego pasa. Dzieci zgadują, co słyszą, i pokazują ruchem, co się dzieje. Potem same tworzą „orkiestrę podróży” z instrumentów i przedmiotów, a ty opowiadasz historię lotu. Zabawa ćwiczy uważne słuchanie i wyobraźnię.
Scenariusz zajęć na Dzień Lotnictwa Cywilnego
| Temat | Lecimy w podróż: nasze przedszkolne lotnisko |
| Grupa wiekowa | 5-6 lat |
| Czas | około 45 minut |
| Cele | dziecko zna kolejne etapy podróży samolotem; wie, kto pracuje na lotnisku; zna zasady bezpieczeństwa na pokładzie; współpracuje w zabawie w role |
| Pomoce | krzesła ustawione jak w samolocie, karty pokładowe, pieczątki, plecaki z przywieszkami, bramka z krzeseł i szarfy, chusta animacyjna, paszporty podróżnika |
| Przebieg | 1. Powitanie (5 minut): rozmowa o tym, kto leciał samolotem i co pamięta. 2. Ciekawostki (6 minut): paliwo w skrzydłach, walizki pod podłogą, światła na skrzydłach. 3. Odprawa (7 minut): dzieci otrzymują karty pokładowe i pieczątki w paszportach. 4. Bramka bezpieczeństwa (6 minut): kontrola plecaków i przejście przez bramkę. 5. Instrukcja bezpieczeństwa (6 minut): pokaz załogi i zapinanie pasów. 6. Lot (7 minut): turbulencje na chuście albo kołowanie, start i lądowanie. 7. Taśma z walizkami (8 minut): odbiór bagażu i przywitanie na lotnisku docelowym. |
| Zakończenie | Dzieci w kole mówią, który etap podróży podobał im się najbardziej i kto pomógł im na lotnisku. Każde dostaje ostatnią pieczątkę w paszporcie. |
| Ewaluacja | Dzieci pokazują kciuk w górę albo w dół przy pytaniach: czy przed startem zapinamy pasy, czy walizki lecą razem z nami na siedzeniach. Obserwuj, kto potrafi wymienić kolejne etapy podróży. |
Przy okazji zabawy w lotnisko porozmawiaj z dziećmi o tym, co zrobić, gdy zgubią się w tłumie: zostać w miejscu, poprosić o pomoc pracownika w mundurze albo osobę z dzieckiem i znać imię i nazwisko rodzica. Starsze dzieci mogą nauczyć się na pamięć numeru telefonu do mamy albo taty. Te zasady przydadzą się nie tylko na lotnisku, ale też na dworcu, w centrum handlowym i na festynie. Jeśli w grupie jest dziecko, które boi się latania, nie zmuszaj go do udziału w zabawie w lot, tylko zaproponuj mu rolę pracownika lotniska.
Książki, wiersze i piosenki
Do tematu lotnisk i podróży dobrze pasują obrazkowe książki o pojazdach i o zawodach z biblioteki przedszkolnej, w których można razem wyszukiwać samoloty, wieże i pracowników lotniska. Wybieraj książki z dużymi, szczegółowymi ilustracjami, które pozwalają dzieciom opowiadać, co widzą. Ze starszymi dziećmi warto przejrzeć atlas albo mapę świata i wybrać miejsca wymarzonej podróży. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Bilet w ręce, walizka gotowa, pani w okienku mówi miłe słowa. Bramka, kontrola, pas zapięty, i już lecimy w świat zaczarowany.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Czerwone światło na lewym skrzydle, zielone na prawym świeci wyraźnie. Samolot leci w ciemnej nocy, a my machamy mu z naszej ulicy.
Jak zaangażować rodziców
Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „7 grudnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Lotnictwa Cywilnego. Zamienimy salę w lotnisko i poznamy zasady bezpiecznej podróży samolotem. Prosimy o przyniesienie małego plecaka z jedną ulubioną rzeczą oraz, jeśli to możliwe, zdjęcia z rodzinnej podróży.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinną rozmowę o wymarzonej podróży i wspólny rysunek miejsca, do którego chcielibyście polecieć. W klasach 1-3 uczniowie mogą poszukać z rodzicem na mapie kraju, w którym mieszka ktoś z rodziny albo znajomych.
Jeśli wśród rodziców jest osoba pracująca na lotnisku, w liniach lotniczych albo w kontroli ruchu, zaproś ją na krótkie spotkanie z grupą. Dzieci przygotują pytania wcześniej, na przykład „Co pani robi w pracy?” albo „Czy samolot może lecieć w nocy?”. Rodzice, którzy mieszkają blisko lotniska, mogą też zabrać dziecko w miejsce, z którego widać startujące samoloty. Udział w zadaniach jest dobrowolny i nie wymaga żadnych wydatków.
Najczęstsze pytania
Międzynarodowy Dzień Lotnictwa Cywilnego obchodzimy co roku 7 grudnia. To dzień ONZ, a jego obchody przygotowuje Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego ICAO.
Święto upamiętnia podpisanie konwencji chicagowskiej 7 grudnia 1944 roku, czyli umowy o wspólnych zasadach lotnictwa cywilnego. ICAO zaczęła je obchodzić w 1994 roku, w pięćdziesiątą rocznicę konwencji, a w 1996 roku oficjalnie uznało je Zgromadzenie Ogólne ONZ.
Zamień salę w lotnisko z odprawą, kontrolą bagażu, samolotem z krzeseł i taśmą z walizkami. Dzieci poznają etapy podróży, zawody na lotnisku i zasady bezpieczeństwa. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.
Mały plecak z jedną ulubioną rzeczą, który posłuży jako bagaż w zabawie, i ewentualnie zdjęcie z rodzinnej podróży. Kostium nie jest potrzebny.
Dzień Lotnictwa Cywilnego to oficjalne święto ONZ, które dotyczy całego lotnictwa pasażerskiego: lotnisk, samolotów i wszystkich ludzi, którzy przy nich pracują. Dzień Pilota to święto nietypowe, skupione na jednym zawodzie.
Dodaj komentarz