Międzynarodowy Dzień Lotnictwa Cywilnego (7 grudnia): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Autorka:

data święta

Międzynarodowy Dzień Lotnictwa Cywilnego obchodzimy 7 grudnia. To święto samolotów pasażerskich, lotnisk i wszystkich ludzi, którzy sprawiają, że podróż samolotem jest bezpieczna. Dzień lotnictwa cywilnego w przedszkolu to świetna okazja, żeby zamienić salę w lotnisko: z odprawą, kontrolą bagażu, taśmą z walizkami i pokładem samolotu. Wiele dzieci już leciało samolotem albo widziało go z bliska, a dla innych to wielka przygoda, którą można przeżyć choćby w zabawie.

We wpisie znajdziesz historię święta, ciekawostki o samolotach pasażerskich i lotniskach, a także zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Skupiamy się na podróży i na lotnisku jako miejscu pracy wielu ludzi. O pierwszych wynalazcach samolotu i o budowaniu szybowców piszemy osobno przy okazji Dnia Braci Wright, a o samym zawodzie pilota w Dniu Pilota.

W skrócie

  • Data: 7 grudnia, co roku.
  • Zasięg: międzynarodowy dzień ONZ, obchodzony przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego i jej państwa członkowskie.
  • Od kiedy: od 1994 roku, a od 1996 roku jako dzień uznany przez Zgromadzenie Ogólne ONZ.
  • Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
  • Czego potrzebujesz: krzesła, kartony, walizki lub plecaki, kartki na bilety, pieczątki, kredki, szarfy, chusta animacyjna, waga kuchenna, mapa.

Historia Międzynarodowego Dnia Lotnictwa Cywilnego

Lotnictwo cywilne to wszystkie samoloty, które nie należą do wojska: samoloty pasażerskie, transportowe, ratunkowe i małe samoloty sportowe. Kiedy pod koniec drugiej wojny światowej było jasne, że samoloty będą przewozić coraz więcej ludzi między krajami, przedstawiciele wielu państw spotkali się w amerykańskim Chicago. 7 grudnia 1944 roku podpisali tam Konwencję o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, nazywaną konwencją chicagowską. Ustalono w niej wspólne zasady, dzięki którym samoloty mogą bezpiecznie latać nad różnymi krajami i lądować na ich lotniskach. Na podstawie tej umowy powstała Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego, w skrócie ICAO, wyspecjalizowana agenda ONZ z siedzibą w kanadyjskim Montrealu.

Święto ustanowiono w 1994 roku, w pięćdziesiątą rocznicę podpisania konwencji chicagowskiej, i od tamtej pory ICAO obchodzi je co roku 7 grudnia. W 1996 roku Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję, w której oficjalnie uznało 7 grudnia za Międzynarodowy Dzień Lotnictwa Cywilnego i zachęciło państwa do jego obchodów. Celem święta jest przypominanie, jak ważne dla świata jest lotnictwo: łączy ludzi, pozwala odwiedzać rodzinę mieszkającą daleko, przewozi ładunki i pomaga w czasie katastrof. Co kilka lat ICAO wybiera hasło przewodnie, które podkreśla bezpieczeństwo i współpracę państw.

W Polsce święto obchodzą przede wszystkim lotniska, szkoły lotnicze i środowiska związane z lotnictwem. Oprócz niego mamy też Święto Lotnictwa Polskiego, obchodzone 28 sierpnia, które dotyczy lotnictwa wojskowego i cywilnego razem. Grudniowy dzień dobrze nadaje się do zajęć w przedszkolu, bo zbliżają się święta i ferie, a wiele rodzin planuje wtedy podróże, także samolotem. To dobry moment, żeby oswoić dzieci z lotniskiem i nauczyć je kilku zasad bezpiecznej podróży.

Po co obchodzić Dzień Lotnictwa Cywilnego z dziećmi

Lotnisko jest dla dziecka miejscem pełnym hałasu, ludzi, kolejek i niezrozumiałych procedur, a pierwsza podróż samolotem potrafi budzić lęk. Zabawa w lotnisko oswaja to doświadczenie: dzieci wiedzą, że najpierw jest odprawa, potem kontrola, potem czekanie i wejście na pokład, i że każdy etap ma sens. To praca w sferze emocjonalnej, bo znana sytuacja mniej przeraża. Dzieci poznają też wiele zawodów, od kontrolera bezpieczeństwa po obsługę bagażu, i widzą, że na bezpieczny lot pracuje cały zespół ludzi. To rozwój społeczny i wiedza o świecie pracy.

Święto pozwala ćwiczyć ważne zasady bezpieczeństwa: słuchamy poleceń załogi, zapinamy pasy, trzymamy się blisko dorosłego w tłumie i wiemy, co zrobić, gdy się zgubimy. W sferze poznawczej dzieci poznają mapę, kraje i odległości, porównują ciężar walizek i liczą miejsca w samolocie, a starsze uczą się czytać proste oznaczenia lotniskowe. Zabawy ruchowe w kołowanie i sygnały obsługi naziemnej rozwijają koordynację i reagowanie na znak. Wreszcie święto rozbudza ciekawość świata, bo samolot łączy nas z ludźmi i miejscami, których dzieci jeszcze nie znają.

Ciekawostki o samolotach pasażerskich i lotniskach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom kilka ciekawostek, najlepiej pokazując przy tym obrazek albo model samolotu pasażerskiego. Przed każdą możesz zadać pytanie, na przykład „Jak myślicie, gdzie samolot ma paliwo?”.

  • Samolot pasażerski trzyma paliwo w skrzydłach. Skrzydła są w środku puste i mieszczą się w nich duże zbiorniki.
  • Walizki lecą pod podłogą. Pod miejscami pasażerów jest luk bagażowy, do którego pracownicy lotniska ładują walizki.
  • Okna w samolocie są zaokrąglone. Takie okna są wytrzymalsze niż kwadratowe, dlatego w samolotach pasażerskich nie ma ostrych rogów w oknach.
  • Samoloty mają światła jak statki. Na lewym skrzydle świeci się światło czerwone, a na prawym zielone, dzięki czemu w nocy widać, w którą stronę leci samolot.
  • Duże samoloty pasażerskie latają bardzo wysoko. Zwykle około dziesięciu kilometrów nad ziemią, czyli wyżej niż najwyższe góry.
  • Przy starcie i lądowaniu mogą zatkać się uszy. Pomaga wtedy przełykanie, picie wody albo ziewanie, a małym dzieciom ssanie smoczka lub picie z butelki.
  • Samolot na lotnisku prowadzi czasem człowiek z kolorowymi lizakami. Pracownik obsługi naziemnej pokazuje pilotowi rękami albo specjalnymi pałkami, gdzie ma jechać i kiedy się zatrzymać.
  • Załoga pokazuje pasażerom, jak zapiąć pas i założyć kamizelkę ratunkową. Robi to przed każdym lotem, nawet jeśli wszyscy pasażerowie już to widzieli.
  • Największe lotnisko w Polsce to Lotnisko Chopina w Warszawie. Swoją nazwę wzięło od kompozytora Fryderyka Chopina.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Najmłodsze dzieci nie zrozumieją procedur lotniskowych, ale bardzo lubią naśladować i pakować. Unikaj drobnych przedmiotów w walizkach i zabaw z małymi elementami.

Lecimy do babci

Ustaw krzesła w dwóch rzędach jak w samolocie, a z przodu połóż duży miś, który będzie kapitanem. Dzieci siadają na miejscach, a ty jako członek załogi pomagasz im „zapiąć pasy”, czyli położyć szarfę na kolanach. Mówisz „Startujemy!”, a dzieci pochylają się do tyłu i robią „brrrum”, potem lecą, kołyszą się w chmurach i wyglądają przez wymyślone okienko. Po lądowaniu wszyscy wysiadają i przytulają czekającą babcię, czyli innego pluszaka. Zabawa oswaja z podróżą i uczy słuchania poleceń dorosłego.

Walizka dla misia

Przygotuj małą walizkę albo pudełko i kilka dużych przedmiotów: piżamkę, kubek, książeczkę, czapkę, szczoteczkę do zębów i kilka rzeczy niepasujących, na przykład garnek i but z innej pary. Dzieci po kolei wybierają rzecz, której miś potrzebuje w podróży, i wkładają ją do walizki, a ty pytasz „Po co misiowi czapka?”. Na koniec zamykacie walizkę i dzieci próbują ją podnieść. Zabawa rozwija słownictwo i uczy wybierania rzeczy potrzebnych.

Samoloty na niebie

Rozłóż na dywanie niebieską chustę albo duży niebieski materiał, który jest niebem. Dzieci dostają papierowe samoloty wycięte z kartonu i układają je na niebie według twoich słów: samolot wysoko, samolot nisko, samolot obok chmurki, samolot pod chmurką. Potem samoloty lecą do lotniska, czyli do pudełka, i lądują jeden po drugim. Zabawa ćwiczy rozumienie słów określających położenie i spokojne czekanie na swoją kolej.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki uwielbiają zabawy w role, więc tu poznajemy kolejne etapy podróży i ludzi, którzy pomagają pasażerom na lotnisku.

Odprawa z kartą pokładową

Ustaw stolik, który będzie stanowiskiem odprawy, i przygotuj karty pokładowe z kartonu z narysowanym obrazkiem siedzenia i kolorem. Każdy pasażer podchodzi z plecakiem, mówi „Dzień dobry, lecę do…”, a pracownik odprawy przybija pieczątkę i wręcza kartę. Potem pasażer szuka w samolocie z krzeseł miejsca z tym samym kolorem co na karcie. Zamieniajcie się rolami, żeby każde dziecko było i pasażerem, i pracownikiem. Zabawa uczy dopasowywania kolorów i znaków oraz grzecznej rozmowy z dorosłym.

Bramka bezpieczeństwa

Z dwóch krzeseł i szarfy zbuduj bramkę, a obok postaw karton, który jest taśmą do skanowania bagażu. Pasażerowie wkładają plecaki do kartonu, a kontroler „sprawdza” je i oddaje po drugiej stronie, a potem pasażer przechodzi przez bramkę. Gdy kontroler powie „pik, pik”, pasażer zatrzymuje się, rozkłada ręce i czeka spokojnie na sprawdzenie. Wyjaśnij, że kontrola jest po to, żeby w samolocie było bezpiecznie dla wszystkich. Zabawa oswaja z sytuacją, która w prawdziwym życiu bywa stresująca, i uczy cierpliwości.

Taśma z walizkami

Dzieci siadają w dużym kole, które jest taśmą bagażową. Każde dziecko oddaje do środka swój plecak albo woreczek z przyczepioną kolorową wstążką lub znaczkiem, a ty je mieszasz. Następnie przesuwasz walizki po kole, a dzieci uważnie patrzą i wołają „To moja!”, gdy zobaczą swój znaczek. Porozmawiajcie, po co oznacza się walizki i czemu nie bierzemy cudzej. Zabawa ćwiczy spostrzegawczość i uwagę.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Pięcio- i sześciolatki rozumieją już, że na lotnisku pracuje wiele osób, a podróż trzeba zaplanować. Tu bawimy się w obsługę naziemną i w przygotowanie do lotu.

Sygnały obsługi naziemnej

Pokaż dzieciom kilka prostych sygnałów, którymi pracownik obsługi naziemnej prowadzi samolot po płycie lotniska. Ręce uniesione w górę oznaczają „jestem tutaj”, ręce machające do siebie oznaczają „jedź prosto do mnie”, jedna ręka w bok wskazuje skręt, a skrzyżowane nad głową ręce oznaczają „stop”. Dzieci dobierają się w pary: jedno jest samolotem, drugie prowadzi go bez słów po sali do wyznaczonego miejsca postoju. Na koniec samolot ma „zaparkować” dokładnie w obręczy. Zabawa ćwiczy komunikację bez słów, uwagę i współpracę.

Ile waży walizka?

Przygotuj wagę kuchenną albo łazienkową i kilka plecaków z różną zawartością. Wyjaśnij, że w samolocie bagaż nie może być zbyt ciężki, bo samolot musi zabrać wszystkich pasażerów. Dzieci zgadują, który plecak jest najcięższy, podnosząc je, a potem sprawdzają na wadze. Ustal wymyślony limit, na przykład trzy kilogramy, i niech dzieci przepakują plecak, który go przekracza, wyjmując z niego rzeczy niepotrzebne. Zabawa uczy porównywania ciężaru i podejmowania decyzji.

Instrukcja bezpieczeństwa

Wybierz kilkoro dzieci, które będą załogą pokładową, i naucz je prostego pokazu: jak zapiąć pas, gdzie są wyjścia awaryjne, co robimy przy turbulencjach. Załoga wykonuje pokaz przed pasażerami w samolocie z krzeseł, a pasażerowie powtarzają ruchy. Porozmawiajcie, dlaczego warto słuchać załogi i dlaczego pasy zapinamy też w samochodzie. Zamieńcie się rolami, żeby każdy mógł zaprezentować pokaz. Zabawa ćwiczy mówienie przed grupą i utrwala zasady bezpieczeństwa.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie mogą zaplanować podróż, czytać mapy i tablice odlotów oraz porównywać odległości. Zajęcia łączą geografię, matematykę i edukację polonistyczną.

Tablica odlotów

Przygotuj na dużym arkuszu tablicę odlotów z kolumnami: godzina, miasto docelowe, numer bramki i status, na przykład „wejście na pokład” albo „opóźniony”. Uczniowie czytają tablicę i odpowiadają na pytania: o której odlatuje samolot do Rzymu, z której bramki, ile minut jest między dwoma odlotami. Potem w parach dopisują własne loty do miast, które chcieliby odwiedzić. Zajęcia ćwiczą czytanie tabeli, odczytywanie godzin i obliczenia zegarowe.

Kody lotnisk

Wyjaśnij, że każde lotnisko pasażerskie ma swój trzyliterowy kod, który widać na biletach i na przywieszkach do bagażu, na przykład WAW to Warszawa, KRK to Kraków, a GDN to Gdańsk. Uczniowie dostają listę kodów i nazw miast i dopasowują je, a potem zgadują kody innych miast i sprawdzają z nauczycielem. Na koniec każdy wymyśla kod dla swojego miasta albo szkoły. Zajęcia ćwiczą skróty, pierwsze litery wyrazów i uważne czytanie.

Daleko czy blisko?

Na mapie Europy uczniowie zaznaczają Warszawę i kilka miast, do których latają samoloty z Polski. Mierzą odległości sznurkiem albo linijką i porównują, które miasto jest najbliżej, a które najdalej. Potem zastanawiają się, kiedy warto lecieć samolotem, a kiedy pojechać pociągiem albo samochodem, i zapisują po dwa argumenty. Porozmawiajcie też o tym, że samoloty zużywają dużo paliwa, więc na krótkie trasy lepiej wybierać kolej. Zajęcia uczą korzystania z mapy, porównywania i argumentowania.

Dziennik pasażera

Uczniowie wyobrażają sobie, że lecą w podróż, i piszą krótki dziennik z czterech zdań: dokąd lecę, co spakowałem, co widziałem przez okno, co zrobię po wylądowaniu. Mogą przy tym korzystać ze słownictwa z tablicy: odprawa, bramka, karta pokładowa, start, lądowanie, załoga. Chętni czytają swoje dzienniki na głos. Zajęcia ćwiczą pisanie krótkiej formy i używanie nowych słów w zdaniach.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Wszystkie prace przydadzą się w zabawie w lotnisko.

Samolot z klamerki

  • drewniana klamerka do bielizny
  • dwa patyczki do lodów albo paski grubego kartonu
  • farby, klej

Dzieci malują klamerkę i patyczki w kolorach wymyślonej linii lotniczej. Jeden dłuższy patyczek przyklejają poprzecznie na środku klamerki jako skrzydła, a krótszy kawałek z tyłu jako statecznik. Po wyschnięciu dorysowują okienka i nazwę swojej linii. Samolocik można przypiąć do zasłony albo do sznurka i zrobić z grupowej floty wystawę.

Paszport podróżnika

  • kartka A4 złożona na pół i jeszcze raz na pół
  • kredki, klej, zdjęcie albo autoportret
  • pieczątki albo kolorowe naklejki

Dzieci robią małą książeczkę, na pierwszej stronie rysują autoportret albo przyklejają zdjęcie i z pomocą dorosłego wpisują imię. Na kolejnych stronach zbierają pieczątki za każdy etap zabawy w lotnisko albo za każdy „odwiedzony” kraj na mapie. Starsze dzieci mogą dopisać nazwę kraju i narysować jego flagę. Paszport przyda się w scenariuszu zajęć.

Przywieszka do bagażu

  • prostokąt z brystolu z dziurką
  • kolorowy sznurek lub wstążka
  • kredki, flamastry

Dzieci ozdabiają przywieszkę tak, żeby była łatwa do rozpoznania, i z pomocą dorosłego wpisują imię albo rysują swój znak. Starsze dzieci dopisują kod lotniska docelowego. Dorosły przewleka sznurek, a przywieszkę zawiesza się na plecaku. Przyda się w zabawie „Taśma z walizkami”, a potem w prawdziwych podróżach.

Lotnisko z pudełek

  • kartony i pudełka różnej wielkości
  • szary papier albo gazeta na płytę lotniska
  • farby, taśma klejąca, klocki

Grupa buduje wspólną makietę lotniska. Na dużym arkuszu szarego papieru dzieci malują pas startowy z białymi liniami, a z pudełek robią terminal, hangar i wieżę. Klocki zamieniają się w autobusy dowożące pasażerów i wózki z bagażem. Makieta może stać w kąciku przez kilka dni i służyć do swobodnej zabawy samolotami z klamerek.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Przygotuj muzykę o zmiennym tempie, szarfy i chustę animacyjną. Wiele zabaw można prowadzić w sali gimnastycznej.

Kołowanie, start i lądowanie

Dzieci są samolotami i stoją w rzędzie na pasie startowym wyznaczonym szarfami. Przy wolnej muzyce kołują powoli, z rozłożonymi rękami, po wyznaczonej trasie. Na hasło „start!” biegną szybciej i unoszą ręce, a gdy muzyka gra spokojnie, szybują po całej sali. Na hasło „lądowanie!” zwalniają i wracają na pas, gdzie zatrzymują się w swoim miejscu postoju. Zabawa ćwiczy zmianę tempa, równowagę i uważne słuchanie.

Turbulencje na chuście

Dzieci trzymają chustę animacyjną, a na środku kładziesz kilka papierowych samolotów albo pluszaków, które są pasażerami. Gdy muzyka gra spokojnie, chusta faluje delikatnie, a pasażerowie lecą spokojnie. Na hasło „turbulencje!” dzieci mocniej potrząsają chustą, ale tak, żeby nikt nie wypadł, a na hasło „zapiąć pasy!” wszystkie samoloty muszą zostać na chuście. Zabawa uczy panowania nad siłą i współpracy, a przy okazji pokazuje, że turbulencje w samolocie to coś zwyczajnego.

Dźwięki podróży

Dzieci siedzą w kole z zamkniętymi oczami, a ty odtwarzasz albo naśladujesz dźwięki z podróży: turkot kółek walizki, dzwonek przed komunikatem, szum silników, stukanie pieczątki, odgłos zapinanego pasa. Dzieci zgadują, co słyszą, i pokazują ruchem, co się dzieje. Potem same tworzą „orkiestrę podróży” z instrumentów i przedmiotów, a ty opowiadasz historię lotu. Zabawa ćwiczy uważne słuchanie i wyobraźnię.

Scenariusz zajęć na Dzień Lotnictwa Cywilnego

TematLecimy w podróż: nasze przedszkolne lotnisko
Grupa wiekowa5-6 lat
Czasokoło 45 minut
Celedziecko zna kolejne etapy podróży samolotem; wie, kto pracuje na lotnisku; zna zasady bezpieczeństwa na pokładzie; współpracuje w zabawie w role
Pomocekrzesła ustawione jak w samolocie, karty pokładowe, pieczątki, plecaki z przywieszkami, bramka z krzeseł i szarfy, chusta animacyjna, paszporty podróżnika
Przebieg1. Powitanie (5 minut): rozmowa o tym, kto leciał samolotem i co pamięta.
2. Ciekawostki (6 minut): paliwo w skrzydłach, walizki pod podłogą, światła na skrzydłach.
3. Odprawa (7 minut): dzieci otrzymują karty pokładowe i pieczątki w paszportach.
4. Bramka bezpieczeństwa (6 minut): kontrola plecaków i przejście przez bramkę.
5. Instrukcja bezpieczeństwa (6 minut): pokaz załogi i zapinanie pasów.
6. Lot (7 minut): turbulencje na chuście albo kołowanie, start i lądowanie.
7. Taśma z walizkami (8 minut): odbiór bagażu i przywitanie na lotnisku docelowym.
ZakończenieDzieci w kole mówią, który etap podróży podobał im się najbardziej i kto pomógł im na lotnisku. Każde dostaje ostatnią pieczątkę w paszporcie.
EwaluacjaDzieci pokazują kciuk w górę albo w dół przy pytaniach: czy przed startem zapinamy pasy, czy walizki lecą razem z nami na siedzeniach. Obserwuj, kto potrafi wymienić kolejne etapy podróży.

Przy okazji zabawy w lotnisko porozmawiaj z dziećmi o tym, co zrobić, gdy zgubią się w tłumie: zostać w miejscu, poprosić o pomoc pracownika w mundurze albo osobę z dzieckiem i znać imię i nazwisko rodzica. Starsze dzieci mogą nauczyć się na pamięć numeru telefonu do mamy albo taty. Te zasady przydadzą się nie tylko na lotnisku, ale też na dworcu, w centrum handlowym i na festynie. Jeśli w grupie jest dziecko, które boi się latania, nie zmuszaj go do udziału w zabawie w lot, tylko zaproponuj mu rolę pracownika lotniska.

Książki, wiersze i piosenki

Do tematu lotnisk i podróży dobrze pasują obrazkowe książki o pojazdach i o zawodach z biblioteki przedszkolnej, w których można razem wyszukiwać samoloty, wieże i pracowników lotniska. Wybieraj książki z dużymi, szczegółowymi ilustracjami, które pozwalają dzieciom opowiadać, co widzą. Ze starszymi dziećmi warto przejrzeć atlas albo mapę świata i wybrać miejsca wymarzonej podróży. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Bilet w ręce, walizka gotowa, pani w okienku mówi miłe słowa. Bramka, kontrola, pas zapięty, i już lecimy w świat zaczarowany.
  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Czerwone światło na lewym skrzydle, zielone na prawym świeci wyraźnie. Samolot leci w ciemnej nocy, a my machamy mu z naszej ulicy.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „7 grudnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Lotnictwa Cywilnego. Zamienimy salę w lotnisko i poznamy zasady bezpiecznej podróży samolotem. Prosimy o przyniesienie małego plecaka z jedną ulubioną rzeczą oraz, jeśli to możliwe, zdjęcia z rodzinnej podróży.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinną rozmowę o wymarzonej podróży i wspólny rysunek miejsca, do którego chcielibyście polecieć. W klasach 1-3 uczniowie mogą poszukać z rodzicem na mapie kraju, w którym mieszka ktoś z rodziny albo znajomych.

Jeśli wśród rodziców jest osoba pracująca na lotnisku, w liniach lotniczych albo w kontroli ruchu, zaproś ją na krótkie spotkanie z grupą. Dzieci przygotują pytania wcześniej, na przykład „Co pani robi w pracy?” albo „Czy samolot może lecieć w nocy?”. Rodzice, którzy mieszkają blisko lotniska, mogą też zabrać dziecko w miejsce, z którego widać startujące samoloty. Udział w zadaniach jest dobrowolny i nie wymaga żadnych wydatków.

Najczęstsze pytania

Kiedy jest Międzynarodowy Dzień Lotnictwa Cywilnego?

Międzynarodowy Dzień Lotnictwa Cywilnego obchodzimy co roku 7 grudnia. To dzień ONZ, a jego obchody przygotowuje Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego ICAO.

Skąd się wziął Dzień Lotnictwa Cywilnego?

Święto upamiętnia podpisanie konwencji chicagowskiej 7 grudnia 1944 roku, czyli umowy o wspólnych zasadach lotnictwa cywilnego. ICAO zaczęła je obchodzić w 1994 roku, w pięćdziesiątą rocznicę konwencji, a w 1996 roku oficjalnie uznało je Zgromadzenie Ogólne ONZ.

Jak obchodzić Dzień Lotnictwa Cywilnego w przedszkolu?

Zamień salę w lotnisko z odprawą, kontrolą bagażu, samolotem z krzeseł i taśmą z walizkami. Dzieci poznają etapy podróży, zawody na lotnisku i zasady bezpieczeństwa. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.

Co przynieść do przedszkola na Dzień Lotnictwa Cywilnego?

Mały plecak z jedną ulubioną rzeczą, który posłuży jako bagaż w zabawie, i ewentualnie zdjęcie z rodzinnej podróży. Kostium nie jest potrzebny.

Czym Dzień Lotnictwa Cywilnego różni się od Dnia Pilota?

Dzień Lotnictwa Cywilnego to oficjalne święto ONZ, które dotyczy całego lotnictwa pasażerskiego: lotnisk, samolotów i wszystkich ludzi, którzy przy nich pracują. Dzień Pilota to święto nietypowe, skupione na jednym zawodzie.

Więcej świąt dla dzieci

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *