Międzynarodowy Dzień Artystów (25 października): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Autorka:

data święta

Międzynarodowy Dzień Artystów obchodzimy 25 października, w dniu urodzin Pabla Picassa. To święto ludzi, którzy tworzą: malarzy, rzeźbiarzy, ilustratorów, muzyków, tancerzy, aktorów i projektantów. Dzień artystów w przedszkolu nie musi być kolejnym dniem malowania farbami. Lepiej potraktować go jak zaproszenie do pracowni, w której dzieci same próbują różnych artystycznych zawodów i odkrywają, że artysta to ktoś, kto patrzy uważnie, próbuje i nie boi się pomyłek.

We wpisie znajdziesz krótką historię święta, ciekawostki o artystach do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne z materiałów, które są w każdej przedszkolnej szafie, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, książki o artystach i pomysły na współpracę z rodzicami. Każda zabawa jest opisana tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez szukania dodatkowych materiałów. Skupiamy się na tworzeniu i na samym artyście jako człowieku, a mniej na oglądaniu gotowych dzieł.

W skrócie

  • Data: 25 października, w rocznicę urodzin Pabla Picassa.
  • Zasięg: święto nieoficjalne, znane głównie z kalendarzy świąt nietypowych, obchodzone przez szkoły, galerie i samych artystów.
  • Od kiedy: kalendarze podają, że święto zapoczątkował kanadyjski malarz Chris MacClure, najczęściej w 2004 roku.
  • Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
  • Czego potrzebujesz: duże arkusze papieru, farby, kredki, plastelina, gazety, rolki, bibuła, chusta animacyjna, instrumenty perkusyjne.

Historia Międzynarodowego Dnia Artystów

Według amerykańskich kalendarzy świąt Międzynarodowy Dzień Artystów zapoczątkował kanadyjski malarz Chris MacClure, a najczęściej podawanym rokiem jest 2004. Chodziło mu o to, żeby docenić artystów, którzy żyją i tworzą dziś, a nie tylko tych, których dzieła wiszą od dawna w muzeach. Datę 25 października wiąże się z urodzinami Pabla Picassa, hiszpańskiego malarza, który przyszedł na świat 25 października 1881 roku w Maladze. Picasso tworzył przez całe długie życie, malował, rzeźbił, robił ceramikę i grafiki, a jego obrazy pokazywały świat zupełnie inaczej, niż ludzie byli przyzwyczajeni. Dlatego jego urodziny dobrze pasują do święta, które ma zachęcać do odwagi w tworzeniu.

Święto nie ma żadnego oficjalnego statusu i nie ustanowiła go żadna organizacja międzynarodowa. Rozpowszechniło się przez internet, kalendarze świąt nietypowych i media społecznościowe, w których tego dnia artyści pokazują swoje prace, a ludzie dziękują ulubionym twórcom. W Polsce znają je głównie nauczyciele, którzy szukają w kalendarzu okazji do zajęć, oraz galerie i domy kultury. Nie ma tu ustalonych zwyczajów, więc każde przedszkole może obchodzić je po swojemu. Najprościej zaprosić dzieci do wspólnej pracowni albo poprosić o wizytę kogoś, kto zawodowo zajmuje się sztuką.

Warto odróżnić ten dzień od innych artystycznych świąt w kalendarzu przedszkola. Dzień Sztuki obchodzimy 15 kwietnia i tam w centrum stoją dzieła oraz muzea, Dzień Muzyki przypada 1 października, Dzień Teatru 27 marca, a Dzień Tańca 29 kwietnia. Październikowy Dzień Artystów skupia się na człowieku, który tworzy, i na tym, jak wygląda jego praca. To dobra okazja, żeby pokazać dzieciom, że artystą jest też ilustrator ich ulubionej książki, projektantka zabawek, muzyk z orkiestry i pani, która robi ceramikę na targu.

Po co obchodzić Dzień Artystów z dziećmi

Najważniejszy cel to odwaga twórcza. Wiele dzieci już w przedszkolu mówi „nie umiem rysować” i porównuje swoje prace z pracami kolegów. Zajęcia o artystach pokazują, że sztuka nie polega na tym, żeby narysować coś „ładnie” i „jak trzeba”, tylko na próbowaniu, szukaniu i wyrażaniu siebie. Gdy dzieci usłyszą, że wielcy artyści też robili plamy, poprawiali obrazy i malowali rzeczy, które innym wydawały się dziwne, łatwiej im zaufać własnemu pomysłowi. To praca w sferze emocjonalnej: budowanie poczucia własnej wartości i radzenia sobie z niepowodzeniem.

Drugi cel to poznanie różnorodności sztuki i zawodów artystycznych. Dzieci dowiadują się, że artysta może pracować farbą, gliną, dźwiękiem, ruchem albo głosem, i same próbują kilku z tych dróg. To rozwija sprawność manualną, czyli rękę przygotowaną do pisania, oraz koordynację ruchową w zabawach tanecznych. Wspólne tworzenie dużych prac uczy współpracy, dzielenia się materiałami i szacunku dla cudzej pracy, co należy do rozwoju społecznego. Rozmowa o pracach, nazywanie kolorów, kształtów i uczuć wspiera rozwój mowy i myślenia, a starszym dzieciom daje pierwsze słowa z języka sztuki.

Ciekawostki o artystach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki podczas jednego spotkania, a resztę zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czym malowali ludzie, zanim wymyślono farby w tubkach?”, i pozwól dzieciom zgadywać. Dopiero potem przeczytaj odpowiedź. Dobrze działa też pokazanie przy ciekawostce jednego przedmiotu, na przykład pędzla, kawałka węgla drzewnego albo grudki gliny.

  • Pierwsi artyści malowali na ścianach jaskiń. Ludzie żyjący bardzo dawno temu rysowali zwierzęta, na przykład konie i bizony, a do malowania używali kolorowej ziemi, węgla i własnych dłoni.
  • Kiedyś malarze sami robili farby. Ucierali kolorowe kamienie i ziemię na proszek i mieszali go z olejem albo z żółtkiem jajka. Farby w tubkach wymyślono dopiero niecałe dwieście lat temu.
  • Pablo Picasso podobno najpierw powiedział słowo „ołówek”. Tak opowiadała jego mama. Picasso malował od dziecka, a jako dorosły namalował twarze, w których oko i nos patrzą z różnych stron naraz.
  • Artysta nie musi malować pędzlem. Jedni malują gąbką, inni palcami, szpachelką, a nawet patykiem. Liczy się pomysł, a nie narzędzie.
  • Henri Matisse pod koniec życia wycinał. Kiedy był chory i nie mógł stać przy sztaludze, wycinał nożyczkami kształty z pomalowanego papieru i układał z nich wielkie, kolorowe obrazy.
  • Rzeźbiarz może rzeźbić w kamieniu, drewnie, glinie albo w lodzie. Są nawet konkursy, na których artyści budują ogromne rzeźby z piasku albo śniegu.
  • Ilustrator to artysta, który rysuje obrazki do książek. Każda książka z obrazkami w naszej sali ma swojego ilustratora, a jego nazwisko często jest napisane na okładce.
  • Artyści robią dużo szkiców. Zanim powstanie obraz, malarz rysuje wiele małych rysunków próbnych. Pomyłka jest częścią pracy artysty.
  • Muzyk, tancerz i aktor też są artystami. Ich dzieła nie wiszą na ścianie, tylko trwają wtedy, gdy grają, tańczą albo występują.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Dwulatki tworzą całym ciałem i najbardziej cieszy je sam proces, a nie efekt. Nie oczekuj gotowej pracy do powieszenia, tylko daj dzieciom czas na doświadczanie. Wszystkie pomoce mają być duże, bez drobnych elementów, które mieszczą się w buzi, a farby i masy plastyczne przeznaczone dla małych dzieci. Załóż dzieciom fartuszki albo stare koszulki i przykryj stoły gazetami, żeby nikt nie bał się pobrudzić.

Malarz na wałku

Przygotuj kilka wałków do ciasta albo grubych rolek kartonowych i owiń je sznurkiem, gumką recepturką lub kawałkiem tektury falistej, tak żeby powierzchnia miała wypukły wzór. Rozłóż na podłodze długi pas papieru, a farbę wylej na płaskie tacki. Dzieci zanurzają wałek w farbie i toczą go po papierze, zostawiając pasy, kratki i fale. Pokaż, co się dzieje, gdy wałek przetoczy się przez dwa kolory, i nazwij nowy kolor. Zabawa ćwiczy obie ręce naraz, uczy związku przyczyny i skutku, a gotowy pas posłuży potem jako tło do wystawy.

Lepimy jak rzeźbiarz

Każde dziecko dostaje dużą kulę miękkiej masy solnej albo ciastoliny, wielkości pięści dorosłego. Pokazujesz kolejne ruchy rzeźbiarza: ugniatamy, klepiemy płasko dłonią, robimy dziurki palcem, toczymy wałek i ściskamy w pięści. Dzieci powtarzają każdy ruch za tobą, a ty komentujesz kształty: „Masz placek!”, „Zrobiłeś dziurki jak ser!”. Na koniec każdy zostawia na swojej masie odcisk dłoni, czyli podpis rzeźbiarza. Zabawa wzmacnia dłonie i palce, a przy okazji uczy nazywania czynności.

Pędzel tańczy do muzyki

Przyklej taśmą do stołu duże arkusze papieru i daj każdemu dziecku gruby pędzel z jednym kolorem farby. Włącz najpierw spokojną, powolną muzykę i powiedz, że pędzel tańczy wolno, a potem szybką i skoczną, przy której pędzel skacze kropkami. Gdy muzyka cichnie, pędzle odpoczywają w górze. Dzieci szybko łapią zasadę i zaczynają słuchać uważniej. Zabawa łączy ruch ręki z rytmem, uczy reagowania na sygnał i pokazuje, że muzyka może zamienić się w obraz.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzylatki i czterolatki uwielbiają odgrywać role, więc to dobry wiek, żeby wcielić się w różnych artystów i poznać ich narzędzia. Mówimy o tym, że artysta ma pracownię, przybory i swój sposób pracy, a każdy artysta tworzy inaczej. Zabawy są krótkie i można je powtarzać kilka dni z rzędu, bo dzieci w tym wieku lubią wracać do tego, co znają.

Skrzynia artysty

Do kartonu albo dużego kosza włóż przedmioty związane z pracą różnych artystów: pędzel, paletę z tektury, kawałek gliny, bębenek, baletki albo chustę do tańca, kredę, nożyczki z zaokrąglonymi końcami, kukiełkę i aparat fotograficzny z zabawek. Dzieci siedzą w kole i po kolei wyciągają jeden przedmiot. Wspólnie zgadujecie, który artysta go używa, a dziecko pokazuje ruchem, jak ten artysta pracuje, na przykład maluje, gra na bębnie albo tańczy. Zabawa poszerza słownictwo i pokazuje, że artystów jest wielu rodzajów.

Co czuje kolor?

Przygotuj kartki w kilku mocnych kolorach: czerwoną, niebieską, żółtą, zieloną i czarną. Podnosisz jedną kartkę, a dzieci mówią, z czym im się kojarzy i jaki ma nastrój, na przykład czerwony jak ogień albo złość, niebieski jak spokojne morze. Potem każde dziecko wybiera kolor, który pasuje do tego, jak się dziś czuje, i maluje nim swoją kartkę bez żadnego kształtu. Powiedz, że artyści często wybierają kolory nie dlatego, że tak wygląda świat, tylko dlatego, że tak coś czują. Zabawa uczy nazywania emocji i pokazuje, że obraz nie musi przedstawiać czegoś konkretnego.

Artysta i jego model

Dzieci dobierają się w pary. Jedno jest modelem i siada na krześle w wymyślonej pozie, na przykład z rękami na głowie albo z jedną nogą w górze, a drugie jest artystą i ma za zadanie ułożyć z szarfy, sznurka albo klocków na podłodze kształt tej pozy. Po kilku minutach pary się zamieniają. Na koniec modele oglądają, jak zostali „przedstawieni”, i nikt nie ocenia, czy dobrze, tylko opowiada, co widzi. Zabawa ćwiczy obserwację, koncentrację i cierpliwość modela, który musi wytrzymać chwilę bez ruchu.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki mogą już poznać konkretnych artystów i ich sposoby pracy. Nie chodzi o daty i nazwiska do zapamiętania, tylko o pomysł, który da się wypróbować samemu. Pokaż dzieciom jeden obraz albo zdjęcie rzeźby, opowiedz w kilku zdaniach o artyście i od razu przejdźcie do działania. Dzieci w tym wieku chętnie pracują w małych grupach i potrafią opowiedzieć o swojej pracy innym.

Twarz z różnych stron

Opowiedz, że Picasso czasem malował twarz tak, jakby patrzył na nią z przodu i z boku jednocześnie. Przygotuj wycięte wcześniej z kolorowego papieru i gazet kawałki: kilka różnych oczu, nosów z profilu i z przodu, ust i uszu w różnych rozmiarach. Każde dziecko dostaje owal twarzy z papieru i układa z elementów swoją twarz, mieszając kierunki i rozmiary, a dopiero gdy jest zadowolone, przykleja je. Potem dzieci nadają swoim twarzom imiona i mówią, co ta osoba czuje. Zabawa rozwija wyobraźnię i odwagę, bo tu nie ma jednej dobrej odpowiedzi.

Wielki obraz na raty

Podziel duży arkusz szarego papieru na tyle pól, ile jest dzieci w grupie, i ponumeruj je z tyłu. Każde dziecko dostaje jedno pole i maluje na nim, co chce, ale z jedną zasadą: przez pole musi przechodzić linia, którą narysowałaś wcześniej przez cały arkusz, na przykład fala albo zygzak. Gdy farba wyschnie, dzieci układają pola z powrotem w całość jak puzzle i nagle widzą, że linia łączy wszystkie prace w jeden obraz. Porozmawiajcie, czy łatwiej tworzyć samemu, czy razem. Zabawa uczy współpracy i pokazuje, że każdy kawałek jest ważny dla całości.

Wizyta w pracowni

Zamień jeden kącik sali w pracownię artysty: rozstaw sztalugę albo tablicę, połóż paletę, pędzle, słoik z wodą, szkicownik, fartuch i beret. Dzieci po kolei wchodzą do pracowni w roli artysty, a reszta grupy to dziennikarze, którzy zadają pytania: „Co pan maluje?”, „Dlaczego wybrała pani ten kolor?”, „Co pan robi, kiedy coś się nie uda?”. Podpowiedz kilka pytań na początku, potem dzieci wymyślają własne. Zabawa ćwiczy mówienie pełnymi zdaniami, uczy słuchania i pozwala przemycić myśl, że pomyłka to część pracy artysty.

Rzeźba z gazety

Każda grupa czterech dzieci dostaje stos gazet i rolkę taśmy malarskiej. Zadanie polega na zbudowaniu rzeźby, która sama stoi i jest wyższa niż krzesło. Dzieci zwijają gazety w rulony, gniotą kule, sklejają je taśmą i same odkrywają, że rulon jest mocniejszy niż płaska kartka. Na koniec każda grupa nadaje rzeźbie tytuł i opowiada, co przedstawia. Zabawa uczy planowania, rozwiązywania problemów i współpracy, a przy okazji pokazuje pracę rzeźbiarza, który też musi myśleć o tym, żeby jego dzieło się nie przewróciło.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią już czytać krótkie teksty, porównywać i pisać, więc Dzień Artystów może stać się małym projektem na cały dzień albo na kilka lekcji. Dobrze łączyć sztukę z innymi przedmiotami: matematyką, językiem polskim i przyrodą. Pokaż uczniom, że artysta to także zawód, w którym trzeba się uczyć, ćwiczyć i być cierpliwym.

Wywiad z artystą

Kilka dni wcześniej zapytaj rodziców, czy ktoś w rodzinie zajmuje się sztuką zawodowo albo z pasji: maluje, gra w zespole, szyje, rzeźbi w drewnie, robi zdjęcia albo ilustruje. Uczniowie w grupach przygotowują po trzy pytania do gościa i zapisują je na kartce. Podczas wizyty każda grupa zadaje swoje pytania, a jedna osoba notuje najciekawszą odpowiedź. Jeśli nie ma gościa, możecie przeprowadzić wywiad listowny albo nagrany telefonem przez rodzica. Zajęcia uczą formułowania pytań i notowania, a dzieci poznają prawdziwą osobę, która tworzy.

Mapa kolorów

Uczniowie mają tylko trzy kolory farby: czerwony, żółty i niebieski oraz białą farbę. Na kartce rysują tabelkę i sprawdzają, jakie kolory powstają z mieszania par, a potem jak zmienia się kolor po dodaniu białej farby. Każdy wynik zapisują nazwą, którą sami wymyślą, na przykład „zieleń żaby” albo „pomarańcz zachodu”. Na koniec porównajcie, ile różnych odcieni udało się uzyskać z trzech kolorów. Zajęcia łączą plastykę z obserwacją i zapisywaniem wyników, jak w prawdziwym doświadczeniu.

Wycinanki jak u Matisse’a

Opowiedz uczniom o Henrim Matissie, który pod koniec życia „malował nożyczkami”. Uczniowie najpierw malują całe kartki jednym kolorem farbą albo kredkami, a gdy wyschną, wycinają z nich swobodne kształty bez rysowania, czyli od razu nożyczkami: liście, fale, gwiazdy, spirale. Potem w grupach układają swoje kształty na dużym arkuszu i szukają kompozycji, która im się podoba, zanim cokolwiek przykleją. Każda grupa nadaje pracy tytuł. Zajęcia ćwiczą precyzję cięcia, planowanie i podejmowanie decyzji w grupie.

Ogłoszenie o wystawie

Uczniowie przygotowują wystawę prac klasy, a ich zadaniem jest napisanie zaproszenia lub plakatu. Na tablicy zbierzcie, co musi się znaleźć w ogłoszeniu: tytuł wystawy, kto wystawia, gdzie, kiedy i o której godzinie. Każdy uczeń pisze też krótki podpis do swojej pracy: tytuł, materiał i jedno zdanie o tym, co chciał pokazać. Zaproszenia trafiają do innych klas albo do rodziców. Zajęcia uczą pisania krótkiego tekstu użytkowego i pokazują, że artysta też musi umieć opowiedzieć o swojej pracy.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Wybierz pracę, która pasuje do wieku grupy, i pamiętaj, że w Dniu Artystów liczy się proces, więc nie poprawiaj dzieciom prac. Niech każda praca będzie inna, nawet jeśli wszystkie powstały z tych samych materiałów.

Paleta artysty

  • tektura wycięta w kształt palety z otworem na kciuk
  • farby plakatowe w kilku kolorach
  • pędzle, kubki z wodą
  • klej i kawałki bibuły

Dorosły wycina z tektury kształt palety malarskiej, a dzieci kładą na niej kleksy farby w różnych kolorach albo przyklejają kulki zgniecionej bibuły udające farbę. Starsze dzieci mogą mieszać kolory bezpośrednio na palecie i obserwować, co powstaje. Gotowe palety przydadzą się w zabawie w pracownię i w scenariuszu. Można też dopisać na palecie imię „artysty” i powiesić ją przy wystawie.

Beret malarza

  • papierowy talerzyk albo koło z brystolu
  • pasek brystolu dopasowany do obwodu głowy
  • farba, kredki, klej, zszywacz (obsługuje dorosły)

Dzieci malują talerzyk na wybrany kolor i ozdabiają go kropkami albo plamami farby, jakby beret był poplamiony w pracowni. Gdy wyschnie, dorosły przypina go zszywaczem do paska z brystolu, który wcześniej zmierzył na głowie dziecka. Na środek beretu można przykleić mały pompon z bibuły. W beretach dzieci występują w zabawie „Wizyta w pracowni”, a dwulatkom wystarczy, że dorosły pomoże im przy każdym kroku.

Obraz malowany sznurkiem

  • kartka złożona na pół
  • gruby sznurek albo włóczka, około 30 cm
  • farby plakatowe rozrobione w miseczkach

Dziecko zanurza sznurek w farbie, zostawiając suchy koniec do trzymania, i układa go dowolnie na jednej połowie kartki. Potem składa kartkę, przyciska ją dłonią i powoli wyciąga sznurek za suchy koniec. Po otwarciu kartki pojawia się symetryczny, zaskakujący wzór, w którym dzieci szukają kształtów jak w chmurach. Tę pracę robią dzieci od 4 lat, a sznurek po zajęciach zbiera dorosły.

Rzeźba z rolek i nakrętek

  • rolki po papierze, małe pudełka, nakrętki
  • klej, taśma malarska
  • farby i pędzle

Starsze dzieci budują z rolek i pudełek rzeźbę przestrzenną: wieżę, robota, zwierzę albo zupełnie abstrakcyjny kształt. Elementy łączą taśmą i klejem, a gdy konstrukcja jest gotowa, malują ją farbami i dodają nakrętki jako ozdoby. Każda rzeźba dostaje karteczkę z tytułem i imieniem autora. Ta praca jest dla dzieci od 5 lat, bo nakrętki to drobne elementy, których nie dajemy dwulatkom.

Zabawy ruchowe i muzyczne

W Dniu Artystów warto pokazać, że ciało i dźwięk też są materiałem dla artysty. Te zabawy dobrze przeplatać z pracą przy stole, bo po dłuższym siedzeniu dzieci potrzebują ruchu. Do wszystkich wystarczą instrumenty perkusyjne, chusta animacyjna i muzyka z odtwarzacza.

Żywe rzeźby

Dzieci poruszają się swobodnie po sali przy muzyce. Gdy muzyka cichnie, mówisz hasło, a dzieci zastygają jak rzeźby przedstawiające to, co usłyszały: „wesoły król”, „zmęczony sportowiec”, „drzewo na wietrze”, „kot, który się przeciąga”. Ty chodzisz między rzeźbami jak zwiedzający w galerii i podziwiasz je na głos. Kto się poruszy, ten nie odpada, tylko zostaje kustoszem i pomaga ci zwiedzać. Zabawa ćwiczy równowagę, kontrolę nad ciałem i wyrażanie emocji ruchem.

Malowanie dźwiękiem

Rozdaj dzieciom instrumenty perkusyjne: bębenki, grzechotki, tamburyny, kołatki. Pokazujesz duży obrazek albo prostą ilustrację, na przykład burzę, spokojne jezioro albo wesoły jarmark, a dzieci „malują” go dźwiękiem: cicho, głośno, szybko, wolno. Potem odwróćcie zabawę: jedna grupa gra, a druga pokazuje ruchem, co słyszy. Zabawa uczy słuchania i reagowania na nastrój, a pokazuje też, że kompozytor jest artystą, który maluje muzyką.

Chusta pełna kolorów

Dzieci trzymają chustę animacyjną za uchwyty. Wywołujesz kolor, a dzieci, które trzymają chustę przy tym kolorze, przebiegają pod nią na drugą stronę, gdy reszta unosi ją wysoko. Potem mówisz zdanie „Artysta miesza kolory!”, a wszyscy kręcą chustą w kółko, idąc bokiem. Na hasło „Obraz gotowy!” chusta opada na podłogę, a dzieci siadają wokół niej. Zabawa utrwala nazwy kolorów i uczy współdziałania całej grupy.

Scenariusz zajęć: Dzień Artystów w przedszkolu

TematKażdy może być artystą
Grupa wiekowa5-6 lat
Czasokoło 45 minut
Celedziecko wymienia co najmniej trzy rodzaje artystów i ich narzędzia; wie, że pomyłka jest częścią pracy twórczej; tworzy pracę według własnego pomysłu; współpracuje w grupie przy wspólnym dziele
Pomoceskrzynia z przedmiotami artystów, reprodukcja lub zdjęcie obrazu Picassa z twarzą widzianą z kilku stron, wycięte elementy twarzy, owale z papieru, klej, instrumenty perkusyjne, muzyka, berety z pracy plastycznej
Przebieg1. Powitanie (5 minut): mówisz, że dziś są urodziny słynnego malarza i święto wszystkich artystów, a dzieci opowiadają, kogo uważają za artystę.
2. Skrzynia artysty (7 minut): dzieci wyciągają przedmioty i zgadują, kto ich używa, pokazując ruchem jego pracę.
3. Ciekawostki (5 minut): trzy ciekawostki (jaskinie, Picasso, szkice), przed każdą pytanie do dzieci.
4. Żywe rzeźby (6 minut): zabawa ruchowa z zastyganiem w pozach.
5. Twarz z różnych stron (12 minut): oglądanie obrazu, rozmowa o tym, co jest w nim niezwykłego, i układanie własnych twarzy z elementów.
6. Malowanie dźwiękiem (5 minut): dzieci grają na instrumentach nastroje z obrazków.
7. Wernisaż (5 minut): prace leżą na stołach, dzieci chodzą między nimi i każde mówi jedno zdanie o swojej twarzy.
ZakończenieW kole każde dziecko kończy zdanie „Gdybym był artystą, to…”. Grupa nagradza wszystkich artystów brawami, a prace trafiają na wystawę w szatni.
EwaluacjaDzieci podnoszą rękę przy pytaniach: kto wie, czym pracuje rzeźbiarz, kto wie, co robi artysta, gdy coś mu nie wyjdzie. Obserwuj, które dziecko miało trudność z rozpoczęciem pracy i czy udało mu się podjąć własną decyzję.

Jeśli wśród rodziców jest ktoś, kto tworzy zawodowo albo z pasji, zaproś go na drugą część dnia. Gość może przynieść swoje narzędzia, pokazać szkicownik albo zagrać na instrumencie, a dzieci zadadzą mu przygotowane wcześniej pytania. Poproś gościa, żeby opowiedział też o pracy, która mu się nie udała, bo dla dzieci to najcenniejsza lekcja tego dnia. Wizyta nie musi trwać długo, kwadrans w zupełności wystarczy.

Książki, wiersze i piosenki

Na Dzień Artystów dobrze sprawdzają się książki o tworzeniu i odwadze. Peter H. Reynolds napisał „Kropkę”, opowieść o dziewczynce, która myślała, że nie umie rysować, a dzięki jednej kropce i mądrej nauczycielce odkryła, że też jest artystką. Starszym dzieciom możesz pokazać książkę Hervégo Tulleta „Naciśnij mnie”, interaktywną zabawę z kolorowymi kropkami. Zamiast cudzych wierszy poniżej znajdziesz dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Mam pędzelek, mam kolory, maluję dziś na wszystkie strony. Plama, kropka, kreska, krata, maluję dziś obraz świata.
  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Nie wyszło? To nic, spróbuję znów, artysta nie zna takich słów. Z pomyłki powstać może kwiat, a z plamy cały nowy świat.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „25 października obchodzimy Międzynarodowy Dzień Artystów. Będziemy poznawać różne artystyczne zawody i tworzyć w naszej pracowni. Prosimy, aby dzieci przyszły w ubraniach, które mogą się pobrudzić, i przyniosły stary T-shirt dorosłego jako fartuch malarski.”. Zapytaj też, czy ktoś z rodziny chciałby odwiedzić grupę i opowiedzieć o swojej pasji albo pracy twórczej. Często okazuje się, że wśród rodziców i dziadków są osoby, które szyją, robią na drutach, grają w orkiestrze dętej albo rzeźbią w drewnie.

Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinne dzieło: wspólny rysunek, na którym każdy członek rodziny dorysuje coś od siebie, albo rzeźbę z rzeczy z kuchni i łazienki, sfotografowaną przez rodzica. W klasach 1-3 uczniowie mogą przeprowadzić krótki wywiad z kimś z rodziny o tym, co lubi tworzyć. Prace i zdjęcia z domu dołączcie do wystawy w przedszkolu, która może wisieć przez cały tydzień. Udział w zadaniu domowym jest dobrowolny, a na wystawie każdy wkład jest tak samo ważny.

Najczęstsze pytania

Kiedy jest Międzynarodowy Dzień Artystów?

Międzynarodowy Dzień Artystów obchodzimy co roku 25 października. To rocznica urodzin hiszpańskiego malarza Pabla Picassa, który urodził się 25 października 1881 roku.

Skąd się wziął Dzień Artystów?

Według kalendarzy świąt nietypowych zapoczątkował go kanadyjski malarz Chris MacClure, najczęściej podaje się rok 2004. Chciał, żeby ludzie docenili artystów, którzy tworzą dziś. Święto nie ma oficjalnego statusu i rozpowszechniło się przez internet.

Jak obchodzić Dzień Artystów w przedszkolu?

Zamień salę w pracownię, w której dzieci próbują pracy malarza, rzeźbiarza, muzyka i tancerza. Dobrze sprawdza się wizyta rodzica, który tworzy, oraz wystawa prac na koniec dnia. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.

W co ubrać dziecko na Dzień Artystów?

Najlepiej w ubranie, które może się pobrudzić, i z fartuchem albo starą koszulką dorosłego. Dzieci mogą przyjść w berecie albo zrobić go z papieru w przedszkolu. Kostium nie jest potrzebny.

Czym Dzień Artystów różni się od Dnia Sztuki?

Dzień Sztuki przypada 15 kwietnia i skupia się na dziełach, muzeach i oglądaniu sztuki. Październikowy Dzień Artystów stawia w centrum człowieka, który tworzy, i jego pracę. W przedszkolu oba święta dobrze się uzupełniają.

Więcej świąt dla dzieci

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *