Dzień Miodu: historia, zabawy i scenariusz zajęć

Dzień Miodu nie ma stałej daty i nie jest świętem ustanowionym w Polsce ani na świecie, więc najlepiej obchodzić go w maju, w tygodniu Światowego Dnia Pszczół, albo latem, gdy pszczelarze zbierają miód. Przedszkola i szkoły wybierają termin same i często łączą go z tematem pszczół, łąki i zdrowego jedzenia. Dzień miodu w przedszkolu to okazja, żeby pokazać dzieciom, że miód nie powstaje w sklepie, tylko w ulu, i że za każdym słoikiem stoi praca pszczół i człowieka. Miód da się oglądać, wąchać, porównywać i badać, a starsze dzieci mogą go też spróbować za zgodą rodziców. To temat, który angażuje zmysły i ciekawość jednocześnie.

We wpisie znajdziesz uczciwe wyjaśnienie, skąd bierze się Dzień Miodu, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne z materiałów z przedszkolnej szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, książki i własne rymowanki oraz pomysły na współpracę z rodzicami. Zabawy różnią się od tych, które proponujemy w Dniu Pszczoły, więc oba tematy możesz realizować w jednym tygodniu. Przy degustacji piszemy wprost o alergiach, zgodzie rodziców i o tym, że miód nie jest dla niemowląt.

Historia Dnia Miodu

Nie ma ogólnopolskiego ani światowego Dnia Miodu ze stałą datą. W Polsce pod nazwą Dzień Miodu albo Święto Miodu odbywają się lokalne imprezy, które latem organizują skanseny, muzea i związki pszczelarzy, a ich termin zmienia się z roku na rok. Na takich festynach można zwykle zobaczyć dawne ule, spróbować różnych miodów i porozmawiać z pszczelarzem. Przedszkola, które obchodzą Dzień Miodu, wybierają więc własny dzień i nie ma w tym nic złego. Ważne jest tylko, żeby nie mówić dzieciom, że to święto międzynarodowe, bo takiego nie ma.

Najbliższe oficjalne święto to Światowy Dzień Pszczół, obchodzony 20 maja. Zaproponowała go Słowenia, a państwa członkowskie ONZ przyjęły ten pomysł w grudniu 2017 roku. Datę wybrano na pamiątkę Antona Janšy, słoweńskiego pioniera nowoczesnego pszczelarstwa, który został ochrzczony 20 maja 1734 roku. W tym dniu mówi się przede wszystkim o ochronie pszczół i innych owadów zapylających, ale temat miodu pojawia się przy nim naturalnie. Jeśli chcesz osobno opowiedzieć o samych pszczołach, zajrzyj do naszego wpisu o Dniu Pszczoły.

W Stanach Zjednoczonych jest jeszcze National Honey Bee Day, czyli dzień pszczoły miodnej, obchodzony w trzecią sobotę sierpnia. Zaczęło się od grupy amerykańskich pszczelarzy, którzy w 2009 roku uzyskali dla tego dnia oficjalną proklamację amerykańskiego ministerstwa rolnictwa. Ten sierpniowy termin dobrze pokazuje, że lato to czas pracy przy miodzie. W polskim przedszkolu najwygodniej jest jednak wybrać maj, gdy kwitną drzewa owocowe i rzepak, albo koniec wakacji i wrzesień, gdy pszczelarze mają już świeży miód. Oba terminy pozwalają pokazać dzieciom prawdziwe kwiaty i prawdziwe słoiki.

Po co obchodzić Dzień Miodu z dziećmi

Miód to świetny materiał do poznawania świata zmysłami. Dzieci obserwują, że miód jest gęsty i płynie powoli, że bywa jasny albo ciemny, płynny albo twardy, i że różne miody pachną inaczej. Takie porównania rozwijają myślenie przyczynowo-skutkowe i słownictwo, bo pojawiają się słowa gęsty, lepki, złocisty, skrystalizowany. Starsze dzieci mogą ważyć, mierzyć i zapisywać wyniki, co wspiera rozwój poznawczy i pierwsze umiejętności matematyczne. Przy okazji dzieci dowiadują się, skąd bierze się jedzenie, które mają na stole.

Drugi obszar to przyroda i szacunek dla pracy. Dzieci rozumieją, że bez kwiatów nie ma miodu, a bez pszczół nie byłoby wielu owoców, więc temat prowadzi do rozmowy o dbaniu o łąki i owady. Poznają też zawód pszczelarza, który opiekuje się ulami przez cały rok, a nie tylko wtedy, gdy zbiera miód. W sferze społecznej i emocjonalnej ćwiczycie dzielenie się, czekanie na swoją kolej przy degustacji i szanowanie tego, że ktoś czegoś nie je. Zabawy ruchowe w tempie „wolno jak miód” i „szybko jak woda” rozwijają kontrolę nad ciałem i reagowanie na sygnał.

Ciekawostki o miodzie dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie i postaw obok słoik miodu, żeby mogły od razu sprawdzić, o czym mówisz. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, dlaczego jeden miód jest jasny, a drugi ciemny?”, i dopiero potem przeczytaj odpowiedź.

• Miód powstaje z nektaru. Nektar to słodki sok w kwiatach. Pszczoły zbierają go, przynoszą do ula i zamieniają w miód, który przechowują w woskowych komórkach.
• Kolor miodu zależy od kwiatów. Miód z rzepaku jest bardzo jasny, a miód z gryki ciemnobrązowy. Każdy rodzaj miodu inaczej pachnie i smakuje.
• Miód może powstać nie tylko z kwiatów. Pszczoły zbierają też słodką spadź z liści i igieł drzew, a z niej robi się ciemny miód spadziowy.
• Twardy miód nie jest zepsuty. Z czasem miód gęstnieje i robi się twardy, bo powstają w nim drobne kryształki. To naturalne, a miód dalej jest dobry.
• Pszczoły robią miód dla siebie. To ich jedzenie na zimę. Dobry pszczelarz zabiera tylko część i dba, żeby pszczoły miały co jeść, gdy nie ma kwiatów.
• Pszczelarz używa dymu. Ma specjalne urządzenie zwane podkurzaczem. Dym uspokaja pszczoły, więc łatwiej zajrzeć do ula.
• Pszczelarz nosi kapelusz z siatką. Siatka chroni twarz przed użądleniem, a jasne ubranie mniej denerwuje pszczoły.
• Z ula mamy też wosk. Pszczoły same go wytwarzają i budują z niego plastry. Z wosku robi się na przykład świece.
• Miód wyciąga się z plastrów w wirówce. Pszczelarz zdejmuje woskowe wieczka z komórek i kręci ramki w maszynie, a miód spływa na dno.
• Miodu nie dajemy niemowlętom. Dzieci, które nie skończyły roku, nie powinny jeść miodu, bo ich brzuszki nie są jeszcze na niego gotowe.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Z najmłodszymi miodu nie próbujemy, a słoik trzyma tylko dorosły. W tej grupie stawiaj na oglądanie, ruch i powtarzanie, a wszystkie pomoce mają być duże, bez drobnych elementów, które mieszczą się w buzi.

Wolno jak miód, szybko jak woda

Postaw na stole dwa przezroczyste słoiki: jeden z miodem, drugi z wodą zabarwioną odrobiną herbaty na podobny kolor. Przelej powoli łyżką trochę miodu i trochę wody na talerzyk, tak żeby dzieci widziały, że miód płynie jak gruba nitka, a woda chlupie szybko. Potem dzieci wstają i poruszają się jak miód, czyli bardzo powoli i ciągle, a na hasło „woda” biegają lekko i szybko w miejscu. Powtórzcie kilka razy, a na koniec zakończcie spokojnym miodowym spływaniem na podłogę. Zabawa uczy kontrastu wolno i szybko oraz reagowania na hasło.

Kapelusz pszczelarza

Przygotuj koszyk z rzeczami pszczelarza albo ich zastępnikami: kapelusz z przypiętą firanką, grube rękawice, jasną koszulę, pusty słoik i duży obrazek ula. Wyciągaj rzeczy po kolei i pokazuj, jak pszczelarz je zakłada, a dzieci naśladują ruchy: wkładają niewidzialne rękawice i zasłaniają twarz dłońmi. Potem pozwól każdemu dziecku na chwilę przymierzyć kapelusz przed lustrem i powiedzieć „Jestem pszczelarzem”. Zabawa rozwija mowę, bo dzieci nazywają przedmioty, i pokazuje w prosty sposób, że przy pszczołach trzeba się chronić.

Jasny i ciemny słoik

Wytnij z brystolu kilkanaście dużych konturów słoików i pomaluj je na kolor bardzo jasnożółty i ciemnobrązowy. Rozłóż dwie tacki, jedną z przyklejonym jasnym słoikiem, drugą z ciemnym. Dzieci podnoszą słoiki z podłogi i kładą je na tacce w tym samym kolorze, a ty za każdym razem mówisz „jasny miód” albo „ciemny miód”. Na koniec pokaż prawdziwe słoiki z jasnym i ciemnym miodem, które trzymasz w rękach. Zabawa ćwiczy rozróżnianie odcieni i dopasowywanie, a karty są na tyle duże, że są bezpieczne.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki lubią odgrywać role i porównywać. Przed degustacją sprawdź zgody rodziców i listę alergii, a dzieciom bez zgody daj rolę pomocników, którzy rozdają serwetki.

Trzy miody, trzy smaki

Postaw na tacy trzy miody w małych miseczkach, na przykład rzepakowy, lipowy i gryczany, a obok każdego obrazek kwiatu, z którego powstał. Każde dziecko ze zgodą rodziców dostaje czystą łyżeczkę dla każdego miodu i próbuje odrobinę, a potem pokazuje, który smakował mu najbardziej. Pytaj o kolor, zapach i smak, i podawaj słowa: łagodny, mocny, kwiatowy, gorzkawy. Na koniec policzcie, który miód wybrało najwięcej dzieci, układając klocki w słupkach. Zabawa rozwija zmysły, słownictwo i pierwsze porównywanie liczebności.

Pszczelarz zagląda do ula

Z dużego kartonu zrób ul z otwieraną pokrywą, a w środku połóż kilka tekturowych ramek z narysowanymi komórkami. Jedno dziecko jest pszczelarzem: zakłada kapelusz, udaje, że dmucha dymem, i powoli otwiera ul. Pozostałe dzieci są pszczołami, siedzą wokół ula i cicho bzyczą, a gdy pszczelarz porusza się spokojnie, zostają na miejscu. Jeśli pszczelarz się spieszy albo macha rękami, pszczoły głośniej bzyczą i pszczelarz musi się zatrzymać. Zabawa uczy, że przy zwierzętach i owadach ruszamy się spokojnie, i ćwiczy samokontrolę.

Ile łyżeczek do słoika?

Postaw przezroczysty słoik i miskę z wodą zabarwioną na żółto, a dzieciom daj łyżki. Dzieci po kolei wlewają do słoika jedną łyżkę, a cała grupa liczy na głos. Przy wybranej liczbie zatrzymajcie się i narysujcie flamastrem kreskę na słoiku, a potem zgadujcie, ile łyżek jeszcze zmieści się do pełna. Opowiedz, że pszczoły też napełniają swoje komórki powoli, kropla po kropli. Zabawa ćwiczy liczenie, precyzję ruchów i szacowanie, a woda zamiast miodu pozwala każdemu spróbować bez bałaganu.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki potrafią już obserwować zmiany i przewidywać wynik. Wszystkie czynności z ciepłą wodą wykonuje dorosły, a dzieci obserwują z bezpiecznej odległości.

Dlaczego miód stwardniał?

Przynieś słoik miodu skrystalizowanego, twardego, i słoik miodu płynnego. Dzieci oglądają oba przez lupę, delikatnie dotykają łyżeczką i opisują różnice. Potem dorosły stawia słoik z twardym miodem w misce z ciepłą, nie gorącą wodą, a dzieci co kilka minut sprawdzają, co się dzieje. Po jakimś czasie miód przy ściankach robi się znowu płynny. Porozmawiajcie, że twardnienie to naturalna zmiana, a nie zepsucie, i że ciepło zmienia miód, tak jak zmienia lód i czekoladę. Zabawa uczy obserwacji w czasie i wyciągania wniosków.

Ciężki słoik, lekki słoik

Przygotuj dwa jednakowe słoiki: jeden pełny miodu, drugi pełny wody, dokładnie zakręcone. Dzieci zgadują, który będzie cięższy, a potem podnoszą oba po kolei w dwóch rękach i mówią, co czują. Następnie kładziecie słoiki na szalkach wagi albo na wadze kuchennej i sprawdzacie wynik. Wyjaśnij, że miód jest gęstszy od wody, więc pełny słoik miodu waży więcej niż taki sam słoik wody. Zabawa ćwiczy przewidywanie, porównywanie ciężaru i sprawdzanie swojej odpowiedzi.

Miodowe słowa

Usiądźcie w kole, a na środku połóż słoik miodu. Każde dziecko po kolei mówi jedno słowo, które pasuje do miodu, na przykład słodki, lepki, złoty, pachnący, gęsty, a ty zapisujesz słowa na dużym arkuszu. Gdy lista jest długa, dzieci szukają słów, które zaczynają się na tę samą głoskę, i dzielą je na sylaby, klaszcząc. Na koniec wspólnie układacie jedno długie zdanie z trzema słowami z listy. Zabawa rozwija słownictwo, analizę głoskową i odwagę mówienia w grupie.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie mogą już czytać krótkie teksty, zapisywać obserwacje i przygotować się do rozmowy z gościem, więc Dzień Miodu da się zamienić w mały projekt.

Z jakiego kwiatu ten miód?

Przygotuj karty z nazwami miodów: rzepakowy, lipowy, gryczany, wrzosowy, akacjowy i spadziowy, oraz karty ze zdjęciami roślin: rzepaku, lipy, gryki, wrzosu, robinii zwanej akacją i drzew iglastych. Uczniowie w parach łączą miód z rośliną, a potem sprawdzają odpowiedzi w krótkim tekście, który dla nich przygotujesz. Następnie układają karty w kolejności kwitnienia, od wiosny do późnego lata, na ile potrafią to ustalić z tekstu. Na koniec zapisują jedno zdanie o tym, dlaczego miody mają różne kolory. Zajęcia ćwiczą czytanie ze zrozumieniem i łączą przyrodę z porami roku.

Rok pszczelarza

Narysuj na tablicy koło podzielone na cztery pory roku. Uczniowie w grupach dostają krótkie opisy prac pszczelarza: wiosenny przegląd uli, zbiór miodu latem, przygotowanie pszczół do zimy jesienią, spokojny czas zimą i naprawa sprzętu. Każda grupa umieszcza opis w odpowiedniej porze roku i dorysowuje ilustrację. Porozmawiajcie, dlaczego pszczelarz nie zbiera miodu zimą i co pszczoły wtedy jedzą. Zajęcia uczą porządkowania informacji i pokazują, że praca przy zwierzętach trwa cały rok.

Wywiad z pszczelarzem

Jeśli możesz, zaproś pszczelarza, na przykład kogoś z rodziny uczniów, a jeśli nie, zaplanujcie wywiad listowny. Uczniowie w grupach przygotowują po trzy pytania, na przykład „Jak się pan czuje przy ulu?”, „Ile pszczół mieszka w jednym ulu?”, „Co pan robi, gdy pszczoła użądli?”. Pytania zapisują starannie na kartkach i wybierają osobę, która je zada. Po rozmowie każdy zapisuje jedną rzecz, której się dowiedział, i porównujecie, czy odpowiedzi zgadzają się z tym, co wiedzieliście wcześniej. Zajęcia ćwiczą formułowanie pytań, słuchanie i notowanie.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Świeczki używamy tylko jako kredki, nigdy jej nie zapalamy.

Słoik miodu z bibuły

• kartka z konturem dużego słoika
• żółta, pomarańczowa i brązowa bibuła
• klej, kredki, kawałek białego papieru na etykietę

Dzieci drą bibułę na małe kawałki i naklejają je wewnątrz słoika, od najjaśniejszych na górze do najciemniejszych na dole, albo tworzą słoik jednego koloru. Na białym papierze rysują etykietę z kwiatem, z którego powstał ich miód, i przyklejają ją na środku. Starsze dzieci podpisują słoik nazwą miodu, a młodsze tylko rysują. Gotowe słoiki możecie powiesić obok siebie jak półkę w spiżarni. Praca ćwiczy mięśnie dłoni i utrwala wiedzę o kolorach miodu.

Tajemniczy rysunek woskiem

• biała świeczka albo biała kredka świecowa
• biały blok rysunkowy
• farba akwarelowa lub rozwodniona farba plakatowa, szeroki pędzel

Dzieci rysują świeczką na białej kartce kwiaty, pszczoły albo sześciokątne komórki. Rysunek jest prawie niewidoczny, co budzi ciekawość. Potem malują całą kartkę żółtą lub pomarańczową farbą, a wosk odpycha wodę i rysunek pojawia się jak za sprawą czarów. Wyjaśnij, że wosk robią pszczoły i że dlatego komórki z miodem nie przeciekają. Praca łączy plastykę z prostym doświadczeniem i spodoba się dzieciom w każdym wieku.

Kapelusz pszczelarza z talerzyka

• duży papierowy talerzyk z wyciętym środkiem (wycina dorosły)
• kawałek starej firanki albo gazy
• zszywacz (obsługuje dorosły), kredki, taśma klejąca

Dzieci kolorują brzeg talerzyka, który będzie rondem kapelusza. Dorosły przymocowuje zszywaczem firankę dookoła, tak żeby zwisała do wysokości brody, ale nie owijała się wokół szyi. Kapelusz zakłada się na głowę, a firanka luźno zasłania twarz jak siatka pszczelarza. Przyda się w zabawie „Pszczelarz zagląda do ula” i w scenariuszu. Najmłodszym zakładaj kapelusz tylko na krótko i pod opieką.

Miodowa łąka z plasteliny

• tektura albo pokrywka od pudełka
• plastelina w kolorach kwiatów
• zielona kredka, klej

Dzieci rysują na tekturze trawę, a potem lepią z plasteliny kwiaty miododajne: żółty rzepak, fioletowy wrzos, białe kwiatki lipy. Każdy kwiat przyciskają do tektury, żeby się trzymał. Starsze dzieci dolepiają ul i ścieżkę, którą lecą pszczoły. Na koniec opowiadają, z których kwiatów pszczoły zrobią jasny miód, a z których ciemny. Praca rozwija małą motorykę i wyobraźnię przestrzenną.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Te zabawy dobrze łączą się z pracą plastyczną, bo dzieci mogą bawić się w swoich kapeluszach pszczelarza.

Miodobranie

Podziel dzieci na dwie drużyny, a na końcu sali postaw dwa kartony, które są ulami, z kilkoma tekturowymi ramkami w środku. Na sygnał pierwsze dziecko biegnie do ula, spokojnie wyjmuje jedną ramkę, wraca i kładzie ją w skrzynce przy drużynie, czyli w pracowni pszczelarza. Kto wyjmuje ramkę gwałtownie albo rzuca nią, musi ją odłożyć i spróbować jeszcze raz, bo pszczoły nie lubią pośpiechu. Wygrywa nie drużyna najszybsza, tylko ta, która przeniesie wszystkie ramki bez upuszczenia. Zabawa ćwiczy szybkość połączoną z ostrożnością i współpracę w drużynie.

Słoiki na półce

Dzieci chodzą po sali przy muzyce, a gdy muzyka cichnie, podajesz hasło: „mały słoiczek”, „duży słoik” albo „słoik się przewraca”. Przy małym słoiczku dzieci kucają i obejmują kolana, przy dużym stają na palcach z rękami nad głową, a przy przewracającym się słoiku powoli kładą się na podłodze. Potem dodaj hasło „miód się wylewa”, przy którym wszyscy bardzo powoli rozpływają się po podłodze. Zabawa ćwiczy reagowanie na sygnał, równowagę i świadome napinanie i rozluźnianie ciała.

Gęsta i rzadka muzyka

Rozdaj instrumenty: bębenki, grzechotki i trójkąty. Wyjaśnij, że miód jest gęsty i płynie powoli, więc „miodowa muzyka” jest wolna i cicha, a woda płynie szybko, więc „wodna muzyka” jest szybka i wesoła. Pokazujesz na zmianę słoik miodu i butelkę wody, a dzieci grają w odpowiednim tempie. Potem jedno dziecko przejmuje rolę dyrygenta i samo wybiera słoik albo butelkę. Zabawa uczy rozróżniania tempa i dynamiki oraz wspólnego rozpoczynania i kończenia gry.

Scenariusz zajęć: Dzień Miodu w przedszkolu

Temat	Złoty skarb z ula: skąd się bierze miód
Grupa wiekowa	5-6 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, że pszczoły robią miód z nektaru kwiatów; rozróżnia miód jasny i ciemny, płynny i skrystalizowany; zna podstawowe rzeczy, których używa pszczelarz; porusza się w różnym tempie na sygnał
Pomoce	trzy rodzaje miodu, łyżeczki jednorazowe, słoik miodu skrystalizowanego, miska z ciepłą wodą, kapelusz z firanką, tekturowe ramki, kartony jako ule, świeczka, kartki i farba
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): dorosły w kapeluszu pszczelarza wchodzi z koszykiem i pyta, kto zgadnie, czym się zajmuje. 2. Ciekawostki (7 minut): trzy ciekawostki (nektar, kolor miodu, twardy miód nie jest zepsuty), przed każdą pytanie. 3. Dlaczego miód stwardniał? (6 minut): dorosły wstawia słoik do ciepłej wody, dzieci zapisują przewidywania rysunkiem. 4. Trzy miody, trzy smaki (8 minut): degustacja za zgodą rodziców i liczenie głosów klockami. 5. Miodobranie (8 minut): sztafeta z ramkami. 6. Tajemniczy rysunek woskiem (8 minut): rysowanie świeczką i malowanie farbą. 7. Sprawdzamy słoik (3 minuty): dzieci oglądają, czy miód przy ściankach zrobił się płynny.
Zakończenie	W kole każde dziecko kończy zdanie „Miód jest…” jednym miodowym słowem, a grupa żegna pszczelarza cichym bzyczeniem.
Ewaluacja	Dzieci pokazują na obrazkach drogę od kwiatu do słoika i wskazują, który miód jest skrystalizowany. Obserwuj, kto potrafi wyjaśnić, dlaczego miód stwardniał, i kto w sztafecie przenosił ramki spokojnie.

Przed degustacją zapytaj wszystkich rodziców o alergie i uzyskaj ich pisemną zgodę. Miód może uczulać, a dzieci, które nie skończyły roku, w ogóle nie powinny go jeść, dlatego w żłobku temat realizujesz tylko na obrazkach i przez oglądanie. Każde dziecko używa własnej łyżeczki i nie wraca nią do wspólnej miseczki. Dzieci bez zgody pełnią rolę pomocników pszczelarza i dostają inną przekąskę, na przykład kawałek jabłka. Po degustacji wszyscy myją ręce, bo miód się klei.

Książki, wiersze i piosenki

Najbardziej znanym miłośnikiem miodu w literaturze jest Kubuś Puchatek z książki Alana Alexandra Milne’a „Kubuś Puchatek”. Przeczytaj dzieciom fragment o tym, jak Puchatek próbuje zdobyć miód, i porozmawiajcie, czy pszczoły były zadowolone z jego wizyty. Starszym dzieciom i uczniom możesz polecić „Pszczółkę Maję” Waldemara Bonselsa, książkę o przygodach młodej pszczoły, najlepiej w wydaniu z ilustracjami. Nie cytujemy tu cudzych wierszy ani tekstów piosenek, ale poniżej znajdziesz dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl. Możesz je dowolnie wykorzystywać w grupie, na przykład przy zabawach rytmicznych.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Z kwiatka na kwiatek pszczółka fruwa, słodki nektar w ulu skrywa. Pszczelarz w kapeluszu z siatką zbiera miód dla nas i dla Tatka.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Miodek płynie wolno, wolno, jak ślimaczek po łodyżce. Jasny, ciemny, gęsty, złoty, zjemy go na jednej łyżce.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „W przyszłym tygodniu obchodzimy w grupie Dzień Miodu. Będziemy poznawać miód, rozmawiać o pracy pszczół i pszczelarza oraz próbować różnych miodów. Prosimy o informację, czy dziecko może jeść miód, i o podpisanie zgody na degustację. Dzieci mogą przyjść w czymś żółtym albo w paski.”. Poproś chętnych rodziców o przyniesienie małego słoika miodu z lokalnej pasieki, ale zaznacz, że to dobrowolne. Jako zadanie do domu zaproponuj sprawdzenie w kuchni, czy w domu jest miód i jaki ma kolor, i narysowanie słoika.

Jeśli ktoś z rodziców albo dziadków ma pasiekę, zaproś go na krótkie spotkanie z grupą. Pszczelarz może przynieść pusty ul, ramkę bez pszczół, podkurzacz i kapelusz, a dzieci przygotują dla niego pytania i laurkę. W klasach 1-3 uczniowie mogą przeprowadzić w domu wywiad z babcią lub dziadkiem o tym, do czego kiedyś używano miodu. Rodzice mogą też pomóc w założeniu przy przedszkolu małej rabaty z roślinami, które lubią pszczoły. Wszystkie te propozycje są dobrowolne.

Najczęstsze pytania