Dzień Czytania Książek (6 września): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Dzień Czytania Książek przypada 6 września, na samym początku roku przedszkolnego i szkolnego. To dobry moment, żeby po wakacjach wrócić do książek, urządzić kącik czytelniczy i zaplanować, jak w grupie będzie się czytać przez cały rok. Dzień czytania książek w przedszkolu nie musi być wielkim wydarzeniem, bo najważniejsze jest to, żeby dzieci poczuły, że książka to przyjemność, a nie obowiązek. Najmłodsi „czytają” obrazki, przedszkolaki uczą się, jak książka jest zbudowana, a uczniowie klas 1-3 odkrywają, że potrafią przeczytać coś sami. W tym wpisie skupiamy się właśnie na czytaniu jako codziennym zwyczaju.

We wpisie znajdziesz krótką historię święta, ciekawostki o książkach i czytaniu do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Są też prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, sprawdzone tytuły książek i pomysły na współpracę z rodzicami. Zabawy różnią się od tych, które proponujemy na Dzień Książki i Dzień Bibliotek, więc możesz je łączyć w ciągu roku. Każdą opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez dodatkowego szukania.

Historia Dnia Czytania Książek

Dzień Czytania Książek wywodzi się ze Stanów Zjednoczonych, gdzie 6 września nazywa się Read a Book Day, czyli po prostu Dniem Czytania Książki. Nie udało się ustalić, kto i kiedy wymyślił to święto, i żadna organizacja go nie prowadzi. Pojawia się przede wszystkim w kalendarzach świąt nietypowych, także polskich, z krótkim opisem celu: zachęcić ludzi, żeby choć na chwilę odłożyli telefon i sięgnęli po książkę dla przyjemności i wyciszenia. Nie ma więc tu wielkiej historii, a samo święto jest raczej przypomnieniem niż uroczystością. Dla przedszkola to jednak wystarczający powód, żeby we wrześniu zacząć rok od książek.

Warto wiedzieć, że w kalendarzu są też inne dni związane z czytaniem, które mają dłuższą tradycję. 23 kwietnia przypada Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich, ustanowiony przez UNESCO, który w naszym serwisie opisujemy jako Dzień Książki. 29 września obchodzimy Ogólnopolski Dzień Głośnego Czytania, związany z kampanią fundacji „Cała Polska czyta dzieciom”, która zachęca rodziców i nauczycieli do codziennego czytania dzieciom na głos. Te trzy daty dobrze się uzupełniają: wrześniowy Dzień Czytania Książek może otworzyć miesiąc, a Dzień Głośnego Czytania go zamknąć. Jeśli macie w przedszkolu mało czasu, możesz połączyć obie wrześniowe okazje w jeden tydzień z książką.

Znacznie ciekawsza niż historia święta jest historia samego czytania. Przez tysiące lat książki pisano ręcznie, najpierw na zwojach, a później na kartach zszywanych w grzbiecie. Były drogie i rzadkie, więc czytać umiało niewiele osób. Wszystko zmieniło się w połowie XV wieku, kiedy Jan Gutenberg zaczął drukować książki za pomocą ruchomych czcionek, dzięki czemu książek mogło być dużo więcej. Dziś czytać uczy się każde dziecko, a książki mamy w domach, bibliotekach i na ekranach.

Po co obchodzić Dzień Czytania Książek z dziećmi

Czytanie wspiera rozwój dziecka na wielu polach naraz. Rozwija mowę i słownictwo, bo w książkach pojawiają się słowa, których dzieci nie słyszą na co dzień, a także wyobraźnię, bo trzeba samemu zobaczyć w głowie to, o czym się słucha. Uczy skupienia uwagi na dłużej niż kilka chwil, co przydaje się potem w szkole. Książki pomagają też rozmawiać o emocjach: bohater się boi, złości albo cieszy, a dziecko może to nazwać i porównać ze sobą. Wspólne czytanie w grupie buduje poczucie bezpieczeństwa i bliskości, szczególnie we wrześniu, gdy dzieci dopiero przyzwyczajają się do przedszkola.

Dzień Czytania Książek to też okazja, żeby nauczyć dzieci, jak obchodzić się z książką: jak przewracać kartki, jak odkładać książkę na półkę i dlaczego nie rysujemy w niej. Najmłodsze dzieci poznają, że obrazki w książce opowiadają historię, a starsze odkrywają, że czytamy od lewej do prawej i od góry do dołu. W klasach 1-3 chodzi o to, żeby czytanie nie kojarzyło się tylko ze szkolnym ćwiczeniem, ale też z przyjemnością i wyborem. Zabawy ruchowe z książką w tle pozwalają przy okazji rozładować energię. Wreszcie wspólne ustalenie zasad kącika czytelniczego uczy odpowiedzialności za wspólne rzeczy.

Ciekawostki o książkach i czytaniu dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, a resztę zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, jak dawniej robiono książki, kiedy nie było drukarek?”. Pozwól dzieciom zgadywać, a dopiero potem przeczytaj odpowiedź. Przy ciekawostce o piśmie dla niewidomych warto mieć kartkę z wypukłymi kropkami, którą można dotknąć. Dzieci chętnie sprawdzą też, w którą stronę czytają.

• Dawniej książki pisano ręcznie. Przepisanie jednej książki mogło trwać bardzo długo, dlatego książki były wielkim skarbem.
• Kiedyś książki wyglądały jak długie zwoje. Tekst był zapisany na długim pasie, który się rozwijało i zwijało, zamiast przewracać kartki.
• Jan Gutenberg zaczął w Europie drukować książki ruchomymi czcionkami. Dzięki temu w połowie XV wieku można było szybko robić wiele takich samych książek.
• Po polsku czytamy od lewej do prawej. Są jednak języki, na przykład arabski i hebrajski, w których czyta się od prawej do lewej.
• Niewidomi czytają palcami. Używają pisma z wypukłych kropek, które wymyślił Francuz Louis Braille. Pismo to nazywa się od jego nazwiska brajlem.
• Jedną z pierwszych książek z obrazkami dla dzieci napisał Jan Amos Komeński. Nazywała się „Orbis Pictus”, czyli „Świat w obrazkach”, i ukazała się ponad trzysta lat temu.
• Książki można też słuchać. Audiobook to książka przeczytana na głos przez lektora i nagrana, żeby można jej było słuchać w samochodzie albo przed snem.
• Kartki w książce mają numery. Dzięki nim łatwo odnaleźć miejsce, w którym skończyliśmy czytać.
• Książka z obrazkami ma autora i ilustratora. Autor wymyśla tekst, a ilustrator rysuje obrazki, choć czasem jedna osoba robi obie te rzeczy.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Z najmłodszymi czytanie to przede wszystkim oglądanie obrazków, dotykanie książki i słuchanie krótkich zdań. Wybieraj książki kartonowe z grubymi stronami, a pomoce mają być duże, bez drobnych elementów. Nie oczekuj, że dwulatek wysiedzi przy książce długo: kilka minut to dla niego sukces.

Książka ma buzię

Weź kartonową książkę i pokaż dzieciom jej części tak, jakby to była buzia: okładka to twarz, grzbiet to nos, a kartki to zęby, które się otwierają. Dzieci po kolei otwierają i zamykają książkę, a ty mówisz „am, am, książka mówi dzień dobry”. Potem pokazujesz, jak przewracać kartki po jednej, trzymając za róg, a dzieci próbują same. Na koniec książki „idą spać” na półce, grzbietem do przodu. Zabawa uczy obchodzenia się z książką i daje pierwsze pojęcia okładki i kartki.

Co robi miś?

Wybierz książkę obrazkową bez tekstu albo z bardzo krótkim tekstem, w której bohater wykonuje proste czynności: je, śpi, kąpie się, bawi. Pokazujesz obrazek i pytasz: „Co robi miś?”, a dzieci pokazują ruchem, co widzą, na przykład udają, że jedzą albo śpią. Potem przewracasz stronę i zgadujecie, co będzie dalej. Dzieci, które mówią, mogą nazwać czynność jednym słowem. Zabawa uczy „czytania” obrazków, rozwija słownictwo i łączy książkę z ruchem.

Koszyk książkowych dźwięków

Przygotuj koszyk z kilkoma książkami, w których są zwierzęta albo pojazdy. Dziecko losuje książkę, otwiera ją w dowolnym miejscu i pokazuje obrazek grupie. Wszyscy razem naśladują dźwięk tego, co jest na obrazku: kot miauczy, samochód brum-brum, deszcz kap-kap. Potem kolejne dziecko losuje książkę. Zabawa ćwiczy aparat mowy i uczy, że książka jest pełna życia.

Czytelniczy namiot

Rozłóż nad kocem chustę animacyjną, trzymaną przez dwie dorosłe osoby albo zawieszoną na krzesłach. Pod namiotem kładziesz poduszki i kilka książek, a dzieci wchodzą tam w małych grupkach. Zapalasz latarkę i oglądacie razem jedną krótką książkę, szepcząc jak w tajemnym miejscu. Dziecko, które boi się ciemności, może trzymać latarkę albo siedzieć przy wyjściu. Zabawa pokazuje, że czytanie to przyjemna, spokojna chwila, i uczy cichej obecności w grupie.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki potrafią już wysłuchać krótkiego opowiadania i opowiedzieć, co zapamiętały. To dobry czas, żeby odkrywać, jak zbudowana jest książka, i przewidywać, co się wydarzy.

Co będzie dalej?

Wybierz krótką książkę z wyraźną akcją i przerywaj czytanie w ciekawym momencie. Pytasz dzieci: „Jak myślicie, co teraz zrobi bohater?” i pozwalasz im wymyślić kilka rozwiązań. Potem czytasz dalej i sprawdzacie, czy ktoś zgadł. Nie chodzi o to, by trafić, ale żeby każde dziecko miało pomysł i nie bało się go powiedzieć. Zabawa rozwija myślenie przyczynowo-skutkowe, wyobraźnię i odwagę w wypowiadaniu się.

Paluszek wędruje po książce

Pokaż dzieciom dużą książkę z tekstem i powiedz, że w książce czyta się jak po ścieżce. Twój palec idzie po linijce od lewej do prawej, a na końcu skacze w dół na nowy wiersz. Dzieci na swoich książkach robią to samo palcem, jak małe ludziki, które idą po ścieżce. Potem możecie narysować ścieżki z kropek na dużej kartce i przejść je palcem w tym samym kierunku. Zabawa przygotowuje do nauki czytania i ćwiczy orientację na kartce.

Okładka mówi

Pokaż dzieciom kilka okładek książek, nie czytając tytułów. Dzieci oglądają obrazek na okładce i zgadują, o czym może być książka: o zwierzętach, o przygodzie, o zimie, o dziewczynce albo chłopcu. Potem czytasz tytuł i pierwszą stronę, a dzieci sprawdzają, czy zgadły. Zapytaj, która książka najbardziej je zaciekawiła i dlaczego. Zabawa uczy uważnego oglądania obrazów, formułowania przypuszczeń i wyboru książki.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki często rozpoznają już litery, a niektóre czytają proste wyrazy. Zabawy łączą czytanie obrazków, pierwsze litery i rozmowę o ulubionych książkach.

Nasz kącik czytelniczy

Zamiast urządzać kącik czytelniczy sama, zaproś dzieci do wspólnego planowania. Zapytaj, co jest potrzebne, żeby dobrze się czytało: światło, miękkie miejsce, cisza, półka, i narysujcie plan na dużej kartce. Potem dzieci pomagają ułożyć poduszki, wybrać książki na półkę i ustalić trzy zasady kącika, na przykład „odkładam książkę na miejsce”, „w kąciku mówimy szeptem”, „nie rysujemy w książkach”. Zasady zapiszcie rysunkami i powieście przy kąciku. Zabawa uczy planowania, współodpowiedzialności i dbania o wspólne rzeczy.

Książkowe detektywy

Przygotuj pięć książek i listę zagadek z obrazkami: znajdź książkę z kotem na okładce, znajdź najgrubszą książkę, znajdź książkę, której tytuł zaczyna się na „M”, znajdź stronę numer 10, znajdź imię autora. Dzieci w parach rozwiązują zagadki, a ty podpowiadasz, gdzie szukać autora i numerów stron. Po każdej znalezionej odpowiedzi para przykleja naklejkę na swojej karcie detektywa. Zabawa uczy budowy książki, rozpoznawania liter i liczb oraz pracy w parze.

Moja ulubiona książka

Poproś dzieci wcześniej o przyniesienie z domu ulubionej książki. Siadacie w kole, a każde chętne dziecko pokazuje swoją książkę i odpowiada na trzy pytania: o czym jest, kto jest w niej bohaterem, dlaczego ją lubi. Pozostałe dzieci mogą zadać jedno pytanie. Książki ustawcie potem na wystawie, a przez kolejne dni czytaj po jednej z nich. Zabawa rozwija mowę, uczy słuchania innych i daje dzieciom poczucie, że ich wybór jest ważny.

Obrazkowa historyjka

Rozetnij na kilka części kserokopię prostej historyjki obrazkowej albo narysuj ją sama na czterech kartkach. Dzieci w małych grupach układają obrazki w kolejności i opowiadają historię własnymi słowami. Potem wymyślają nowe zakończenie i dorysowują piąty obrazek. Na koniec każda grupa „czyta” swoją historyjkę pozostałym. Zabawa uczy rozumienia następstwa zdarzeń i buduje umiejętność opowiadania.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie uczą się czytać samodzielnie, więc Dzień Czytania Książek może pokazać im, że czytanie to nie tylko ćwiczenie w podręczniku. Proponujemy zajęcia, które dają uczniom wybór i poczucie sukcesu.

Czytanie w nietypowych miejscach

Ogłoś, że dziś każdy może czytać tam, gdzie lubi: pod ławką, na dywanie, na parapecie, pod kocem, na korytarzu przy oknie, jeśli pozwalają na to zasady szkoły. Uczniowie wybierają książkę z klasowej biblioteczki i czytają samodzielnie przez dziesięć-piętnaście minut. Ci, którzy czytają jeszcze słabo, mogą oglądać książkę obrazkową albo czytać w parze z kolegą. Po powrocie na miejsca każdy mówi jednym zdaniem, co przeczytał. Zajęcia pokazują, że czytanie to przyjemność, i budują nawyk samodzielnego czytania.

Bingo czytelnika

Przygotuj karty z kratkami, w każdej zadanie: przeczytaj książkę o zwierzęciu, przeczytaj wiersz, przeczytaj komuś na głos, przeczytaj książkę, której autor ma imię na „J”, przeczytaj przepis kulinarny, przeczytaj pod kocem z latarką. Uczniowie zabierają karty do domu i przez miesiąc zaznaczają wykonane zadania. Kto skreśli rząd, dostaje dyplom czytelnika. Zajęcia pokazują, że czyta się różne teksty, i dają uczniom wybór. Nie rób z tego wyścigu, tylko zachętę.

Recenzja w pięciu zdaniach

Pokaż uczniom krótki przykład recenzji książki: tytuł i autor, o czym jest, kto jest bohaterem, co mi się podobało, komu polecam. Uczniowie wybierają książkę, którą niedawno czytali, i piszą własną recenzję w pięciu zdaniach, a potem dorysowują gwiazdki od jednej do pięciu. Recenzje wywieście na tablicy albo włóżcie do klasowego segregatora poleceń. Zajęcia uczą pisania krótkiego tekstu, wyrażania opinii i jej uzasadniania.

Starszy czyta młodszemu

Umów się z nauczycielką grupy przedszkolnej albo zerówki. Uczniowie wybierają krótką książkę obrazkową, ćwiczą czytanie jej w parach i idą do młodszych dzieci, żeby przeczytać im po kilka stron. Przed wizytą porozmawiajcie, jak czytać młodszym: powoli, wyraźnie, pokazując obrazki. Po powrocie uczniowie opowiadają, jak się czuli w roli lektora. Zajęcia budują pewność siebie, płynność czytania i poczucie odpowiedzialności za młodszych.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Prace dobrze sprawdzą się jako wyposażenie nowego kącika czytelniczego.

Mól książkowy z kółek

• kolorowy papier z narysowanymi kołami
• nożyczki, klej
• kredki, pasek brystolu

Dzieci wycinają kilka kół z kolorowego papieru, a najmłodsi dostają je gotowe. Następnie przyklejają koła jedno przy drugim na pasku brystolu, tworząc długie ciało mola, i dorysowują na pierwszym kole oczy, uśmiech i czułki. Opowiedz, że molem książkowym nazywamy kogoś, kto bardzo lubi czytać. Starsze dzieci mogą na każdym kole napisać tytuł przeczytanej książki, a mól będzie rósł przez cały rok. Praca ćwiczy wycinanie i jest pamiątką czytania.

Okulary czytelnika

• szablon okularów wycięty z brystolu przez dorosłego
• kredki, farby, naklejki
• klej, kolorowy papier

Dzieci ozdabiają okulary kolorami, wzorami i naklejkami, tworząc „czarodziejskie okulary czytelnika”. Dorosły pomaga przymocować zauszniki i sprawdza, czy okulary dobrze się trzymają. Opowiedz dzieciom, że kiedy zakładają te okulary, mogą „wejść do książki” i zobaczyć jej świat. Okulary przydadzą się w scenariuszu i w kąciku czytelniczym. Praca rozwija wyobraźnię i sprawność dłoni.

Moja pierwsza książeczka obrazkowa

• trzy kartki A4 złożone na pół
• zszywacz (obsługuje dorosły)
• kredki, flamastry

Dorosły składa kartki i zszywa je w grzbiecie, tworząc małą książeczkę. Dzieci rysują na okładce tytuł i obrazek, a na kolejnych stronach historię w obrazkach, na przykład „Mój dzień” albo „Moja wyprawa”. Starsze dzieci mogą dopisać pod obrazkami pojedyncze wyrazy, a uczniowie krótkie zdania. Na ostatniej stronie każdy wpisuje lub rysuje siebie jako autora i ilustratora. Praca uczy budowy książki i pokazuje dziecku, że samo może być twórcą.

Plakat „Czytam, bo…”

• duży arkusz papieru
• farby albo kredki
• zdjęcia lub rysunki dzieci z książką

Dzieci dokańczają zdanie „Czytam, bo…” albo „Lubię, kiedy mi czytają, bo…”, a ty zapisujesz ich odpowiedzi na dużym arkuszu. Następnie dzieci ozdabiają plakat rysunkami ulubionych bohaterów i książek. Gotowy plakat zawieście przy wejściu do przedszkola, żeby zobaczyli go rodzice. Praca rozwija mowę, pokazuje wartość czytania i jest dobrym pretekstem do rozmowy z rodzicami.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Po dłuższym siedzeniu z książką dzieci potrzebują ruchu. Te zabawy nawiązują do książek i czytania, ale pozwalają się wybiegać.

Przewracamy strony

Dzieci stoją w rzędzie jedno obok drugiego i są kartkami w wielkiej książce. Kiedy mówisz „przewracamy stronę”, pierwsze dziecko obraca się dookoła, potem drugie, trzecie i kolejne, tak jak kartki przewracane po kolei. Możesz przyspieszać i zwalniać, a na hasło „książka się zamyka” wszyscy przykucają. Potem dziecko na końcu przechodzi na początek i zabawa trwa dalej. Zabawa uczy reagowania na polecenie i współpracy w grupie.

Mól książkowy szuka liter

Rozłóż po sali duże kartki z literami, każdą w innym miejscu. Dzieci chodzą po sali jak mole książkowe, na czworakach albo z rękami przy ciele, a kiedy muzyka cichnie, mówisz literę, na przykład „K”, i dzieci biegną do właściwej kartki. Młodszym możesz pokazywać kolory kartek zamiast liter. Starsze dzieci mogą szukać litery, od której zaczyna się podane słowo. Zabawa ćwiczy rozpoznawanie liter, szybką reakcję i orientację w przestrzeni.

Tytuły w rytmie

Wybierz kilka tytułów znanych dzieciom książek i wyklaskujcie je sylabami, na przykład „Pta-sie ra-dio” albo „Kacz-ka dzi-wacz-ka”. Dzieci powtarzają rytm na kolanach, na podłodze i na bębenku. Potem ty wyklaskujesz rytm, a dzieci zgadują, który to tytuł. Na koniec każde dziecko wyklaskuje swoje imię. Zabawa ćwiczy słuch fonemowy, podział na sylaby i poczucie rytmu.

Scenariusz zajęć na Dzień Czytania Książek

Temat	Wracamy do książek: nasz kącik czytelniczy
Grupa wiekowa	5-6 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, jak dbać o książkę; zna części książki: okładkę, grzbiet, kartki, tytuł i autora; przewiduje, co się wydarzy w historii; współtworzy zasady kącika czytelniczego
Pomoce	kilka książek obrazkowych, poduszki i koc, duża kartka, kredki, karty „Książkowych detektywów”, okulary czytelnika, bębenek
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): na dywanie leży zamknięta książka, dzieci zgadują po okładce, o czym jest. 2. Ciekawostki (6 minut): trzy ciekawostki (ręcznie pisane książki, Gutenberg, pismo brajla), przed każdą pytanie. 3. Co będzie dalej? (8 minut): czytanie krótkiej historii z przerwą na przewidywanie. 4. Przewracamy strony (6 minut): zabawa ruchowa w kartki wielkiej książki. 5. Książkowe detektywy (8 minut): szukanie autora, numerów stron i tytułów w parach. 6. Nasz kącik czytelniczy (8 minut): wspólne ustalenie trzech zasad i urządzanie kącika. 7. Chwila ciszy (4 minuty): dzieci w okularach czytelnika oglądają wybraną książkę w nowym kąciku.
Zakończenie	W kole każde dziecko mówi, jaką książkę chciałoby przeczytać w tym roku, a grupa wyklaskuje wspólnie tytuł jednej z nich.
Ewaluacja	Dzieci pokazują kciuk w górę albo w dół przy pytaniach: czy w książce można rysować, czy wiesz, gdzie jest autor, czy po polsku czytamy od prawej do lewej. Obserwuj, kto samodzielnie znalazł numer strony.

Kącik czytelniczy nie musi być drogi ani duży. Wystarczy kawałek podłogi z dywanikiem, kilka poduszek i niska półka, na której książki stoją okładkami do przodu, żeby dzieci mogły je same wybierać. Książki wymieniaj co kilka tygodni, żeby kącik nie znudził się dzieciom. Zadbaj o dobre światło, najlepiej dzienne.

Książki, wiersze i piosenki

Na początek roku sięgnij po sprawdzoną polską klasykę. Najmłodszym i przedszkolakom przeczytaj wiersze Jana Brzechwy, na przykład „Kaczkę dziwaczkę”, i wiersze Juliana Tuwima, na przykład „Ptasie radio”, a także opowiadania Czesława Janczarskiego o Misiu Uszatku. Starszym przedszkolakom i uczniom polecamy „Dzieci z Bullerbyn” Astrid Lindgren, opowiadania Grzegorza Kasdepkego z serii o detektywie Pozytywce oraz „O krasnoludkach i sierotce Marysi” Marii Konopnickiej we fragmentach. Uczniom klas 2-3 możesz czytać w odcinkach „Akademię pana Kleksa” Jana Brzechwy. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Otwieram książkę, przewracam kartkę, a tam na łące pasie się stadko. Za kartką kartka, za słowem słowo, z książką każdy dzień jest na nowo.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Książka lubi czyste ręce i spokojny kącik w sali. Gdy skończymy ją czytać, na półce czeka, byśmy znów ją otwierali.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „6 września obchodzimy Dzień Czytania Książek. Urządzamy nowy kącik czytelniczy i poznajemy, jak zbudowana jest książka. Prosimy, aby dzieci przyniosły swoją ulubioną książkę, podpisaną na wewnętrznej stronie okładki, którą pokażą kolegom i zabiorą do domu. Zachęcamy też do codziennego czytania dziecku przed snem, choćby przez kilka minut.”. Jako zadanie do domu zaproponuj „rodzinną chwilę z książką”: jeden wieczór w tygodniu, kiedy cała rodzina czyta razem, a dziecko rysuje potem, co czytali.

Rodziców możesz poprosić o przekazanie książek, których dziecko już nie czyta, do przedszkolnej wymiany książek. Chętni rodzice i dziadkowie mogą przyjść do grupy i przeczytać dzieciom swoją ulubioną książkę z dzieciństwa, co jest dobrym wstępem do Dnia Głośnego Czytania pod koniec września. W klasach 1-3 poproś rodziców o wsparcie w wypełnianiu karty bingo czytelnika. Wszystkie zadania są dobrowolne, a dziecko, które nie przyniesie książki, wybiera ją z półki przedszkolnej.

Najczęstsze pytania