Dzień Pingwina (25 kwietnia): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Światowy Dzień Pingwina obchodzimy 25 kwietnia, a w polskich przedszkolach równie często świętuje się pingwiny zimą, 20 stycznia, w Dniu Wiedzy o Pingwinach. Pingwin to ulubieniec dzieci: chodzi śmiesznie, kołysząc się na boki, ślizga się na brzuchu i wygląda, jakby nosił frak. Dzień pingwina w przedszkolu daje jednak okazję do czegoś więcej niż naśladowania zabawnego chodu. Można porozmawiać o ptakach, które nie latają, o życiu w zimnie, o troskliwych rodzicach i o tym, dlaczego ludzie chronią zwierzęta z dalekich krain.

We wpisie znajdziesz krótką historię święta z wyjaśnieniem obu dat, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Są też prace plastyczne z materiałów z przedszkolnej szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje książek oraz pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez dodatkowego szukania. Materiał pasuje zarówno do kwietniowej, jak i do styczniowej daty, więc możesz go użyć w tym terminie, który lepiej pasuje do planu pracy grupy.

Historia Dnia Pingwina

Światowy Dzień Pingwina narodził się na Antarktydzie, w amerykańskiej stacji badawczej McMurdo na Wyspie Rossa. Pracujący tam naukowcy zauważyli, że pingwiny Adeli co roku mniej więcej w tym samym czasie, około 25 kwietnia, zaczynają swoją wędrówkę. Badacze zaczęli więc zaznaczać ten dzień w nieformalny sposób, jako małe święto pingwinów. Z czasem zwyczaj wyszedł poza stację i stał się dniem, w którym na całym świecie mówi się o pingwinach i o ich ochronie. Nie wiadomo, w którym roku odbyły się pierwsze obchody, i nie ma jednego organizatora, który by je ogłosił.

Źródła różnie opisują samą wędrówkę, która dała początek świętu. Jedne piszą, że pod koniec kwietnia pingwiny Adeli ruszają na północ, gdy na południu nadchodzi zima, inne mówią o powrocie kolonii w stronę miejsc lęgowych. Dla dzieci wystarczy wiadomość, że pingwiny co roku wędrują w podobnym czasie, a uważni naukowcy to zauważyli i postanowili ten dzień świętować. Warto przy tym wyjaśnić, że kwiecień na Antarktydzie to jesień, bo pory roku na południowej półkuli są odwrócone. To dobry punkt wyjścia do rozmowy ze starszymi dziećmi o globusie i o tym, że gdy u nas zaczyna się wiosna, tam robi się coraz zimniej.

Drugą datą jest 20 stycznia, czyli Dzień Wiedzy o Pingwinach. Jego pochodzenie jest niejasne i nie udało nam się ustalić, kto je zapoczątkował, więc nie podajemy tu żadnej genezy. W Polsce ta zimowa data jest bardzo popularna w przedszkolach, bo pasuje do śniegu, mrozu i tematów zimowych. Obie daty służą temu samemu: przypominają, że część gatunków pingwinów jest zagrożona, między innymi przez zmiany klimatu i topnienie lodu morskiego. W polskich placówkach Dzień Pingwina obchodzi się zwykle w czarno-białych strojach, z zabawami ruchowymi, pracami plastycznymi i rozmową o zwierzętach zimnych krain.

Po co obchodzić Dzień Pingwina z dziećmi

Pingwin świetnie nadaje się do rozwijania ciekawości świata. Dzieci dowiadują się, że są ptaki, które nie latają, że zwierzęta przystosowują się do miejsca, w którym żyją, i że na Ziemi istnieją krainy wiecznego lodu. To praca w sferze poznawczej: porównywanie, klasyfikowanie, pierwsze pojęcia o mapie i globusie. Starsze dzieci mogą ćwiczyć przeliczanie, mierzenie i czytanie prostych informacji. Temat daje też dużo okazji do wzbogacania słownictwa, bo pojawiają się słowa takie jak kolonia, płetwa, lęgowisko czy kra.

Pingwinie zabawy są też znakomitym ćwiczeniem ruchowym. Chodzenie drobnymi krokami ze złączonymi kolanami, noszenie woreczka na stopach i ślizganie się na brzuchu rozwijają równowagę, koordynację i świadomość własnego ciała. W sferze emocjonalnej i społecznej ważny jest wątek troski: pingwini rodzice na zmianę opiekują się jajem i pisklęciem, a całe kolonie tulą się do siebie, żeby przetrwać mróz. To dobry obraz współpracy, który łatwo przenieść na życie grupy. Przy okazji możesz porozmawiać o tym, że ludzie też mogą pomagać zwierzętom, nawet jeśli żyją one bardzo daleko.

Ciekawostki o pingwinach dla dzieci

Czytaj dzieciom po trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy pingwin umie latać?”, i daj dzieciom chwilę na odpowiedź, zanim przeczytasz, jak jest naprawdę.

• Pingwin to ptak, który nie lata. Ma skrzydła, ale są sztywne i płaskie jak płetwy. Pingwin używa ich do pływania i pod wodą porusza się bardzo zwinnie.
• Pingwiny żyją prawie wyłącznie na południowej półkuli Ziemi. Dlatego w naturze nigdy nie spotykają niedźwiedzi polarnych, które mieszkają daleko na północy.
• Nie wszystkie pingwiny żyją wśród lodu. Niektóre gatunki mieszkają na ciepłych, skalistych wybrzeżach, na przykład na plażach w Afryce.
• Czarno-białe ubranie to kamuflaż. Z góry czarny grzbiet zlewa się z ciemną wodą, a od dołu biały brzuch zlewa się z jasnym niebem. Dzięki temu pingwina trudniej wypatrzyć.
• Największy jest pingwin cesarski. Tata pingwin cesarski trzyma jajo na swoich stopach i przykrywa je fałdem ciepłej skóry, a przez ten czas mama zdobywa jedzenie w morzu.
• Pingwiny cesarskie tulą się do siebie w wielkie gromady, żeby się ogrzać. Ptaki ze środka co jakiś czas przesuwają się na brzeg, a te z brzegu wchodzą do środka, więc każdy trochę marznie i każdy trochę się grzeje.
• Pingwiny Adeli budują gniazda z kamyków. Znoszą je w dziobach, a czasem podbierają kamyki z gniazd sąsiadów.
• Na lodzie pingwin często kładzie się na brzuchu i sunie jak na sankach, odpychając się nogami. Tak jest szybciej i łatwiej niż kołysać się na krótkich nóżkach.
• W wielkiej kolonii pingwiny rozpoznają się po głosie. Rodzic, który wraca z morza, woła, a pisklę odpowiada, i tak odnajdują się wśród tysięcy podobnych ptaków.
• Pingwiny jedzą to, co złowią w morzu: ryby, kryl, czyli malutkie skorupiaki, i kałamarnice.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Z najmłodszymi stawiaj na proste naśladowanie, powtarzanie i duże pomoce. Nie używaj drobnych elementów, które mieszczą się w buzi, a jako „kamyki” czy „rybki” dawaj duże woreczki gimnastyczne albo pogniecione kule z gazety.

Pingwinek idzie na spacer

Pokaż dzieciom, jak chodzi pingwin: ręce przy bokach, dłonie odchylone na zewnątrz, stopy lekko rozstawione i małe kroczki z kołysaniem na boki. Potem wszyscy idą za tobą gęsiego przez salę, a ty opowiadasz, dokąd zmierza pingwinia rodzinka: do morza, na śnieżną górkę, do gniazda. Na słowo „zimno!” pingwinki zatrzymują się i przytulają same siebie, a na słowo „rybka!” kiwają głowami, jakby coś łapały dziobem. Zabawa ćwiczy równowagę, uwagę i reagowanie na proste hasła, a dzieci bardzo lubią ją powtarzać.

Czarne i białe

Przygotuj koszyk z dużymi przedmiotami w dwóch kolorach: czarne i białe klocki, skarpety, kartki, szarfy. Połóż na podłodze dwie duże kartki, czarną i białą, i razem z dziećmi sortujcie przedmioty na właściwą kartkę. Na koniec pokaż obrazek pingwina i zapytaj, gdzie jest czarny kolor, a gdzie biały. Dzieci pokazują to na obrazku, a potem na pluszowym pingwinie. Zabawa uczy nazywania i rozróżniania kolorów oraz wspiera spostrzegawczość.

Pingwiny chowają się przed wiatrem

Rozłóż chustę animacyjną i poproś dzieci, żeby usiadły pod nią blisko siebie jak pingwinia gromadka. Dorośli trzymają brzegi chusty i delikatnie nią falują, a ty mówisz, że wieje zimny wiatr, więc pingwinki tulą się do siebie. Gdy wiatr ucichnie, podnosicie chustę wysoko i pingwinki wychodzą na słoneczko, machając skrzydełkami. Powtórzcie kilka razy, zmieniając siłę wiatru od delikatnego do mocniejszego. Zabawa daje poczucie bezpieczeństwa w grupie, ćwiczy reagowanie na zmianę i uczy słów blisko, daleko, cicho, głośno.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki lubią role i proste zadania z regułą. W tym wieku dobrze sprawdzają się zabawy, w których trzeba uważać na przedmiot albo na kolegę.

Tata pingwin pilnuje jaja

Każde dziecko dostaje woreczek gimnastyczny, który jest pingwinim jajem, i kładzie go sobie na stopach. Zadanie polega na tym, żeby przejść kilka kroków małymi krokami, tak by jajo nie spadło na lód. Potem dzieci próbują stać w miejscu, gdy ty opowiadasz, że wieje wiatr i trzeba mocno pilnować jaja. Po zabawie opowiedz, że tak robi tata pingwin cesarski, który przez długi czas nic nie je i ogrzewa jajo na stopach. Zabawa ćwiczy równowagę i koncentrację, a przy okazji pokazuje troskę taty o dziecko.

Gdzie jest moje pisklę?

Dzieci dobierają się w pary: jedno jest rodzicem, drugie pisklęciem. Pary ustalają swój prosty znak głosowy, na przykład dwa krótkie „pi-pi” albo jedno długie „piii”. Potem pisklęta siadają w jednym rogu sali, a rodzice idą „na ryby” w drugi róg. Na twój sygnał rodzice wracają, zamykają oczy albo zasłaniają je dłońmi i wołają swoim znakiem, a pisklęta odpowiadają, dopóki się nie odnajdą. Zabawa ćwiczy słuch i skupienie, a potem możesz przeczytać ciekawostkę o tym, jak pingwiny rozpoznają się w kolonii.

Kamyki do gniazda

Z gazet ugniećcie razem dużo kul, które będą kamykami. Podziel grupę na trzy lub cztery pingwinie rodziny i każdej wyznacz gniazdo z szarfy albo obręczy. Na środku sali leży kupka kamyków, a pingwiny po kolei idą pingwinim krokiem po jeden kamyk i niosą go do gniazda. Na koniec liczycie kamyki w każdym gnieździe i sprawdzacie, gdzie jest najwięcej. Zabawa łączy ruch z liczeniem, uczy czekania na swoją kolej i współpracy w małej grupie.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki są gotowe na zadania z wiedzą, porównywaniem i dłuższą rozmową. Tu wprowadzamy mapę, porównanie pingwinów oraz pierwsze rozmowy o ochronie przyrody.

Północ czy południe?

Przygotuj duży karton z narysowanym kołem, które będzie uproszczonym globusem: górna połowa to północ, dolna to południe. Na dole narysuj białą plamę Antarktydy, a na górze białą Arktykę. Dzieci dostają obrazki zwierząt i ludzi: pingwin, niedźwiedź polarny, foka, renifer, dziecko z Polski. Razem umieszczacie je na mapie, a ty pytasz, dlaczego pingwin i niedźwiedź polarny nigdy się nie spotykają. Zabawa daje pierwsze pojęcie o globusie i biegunach oraz uczy, że na Ziemi są dwie zimne krainy, bardzo od siebie oddalone.

Wielki i mały pingwin

Na ścianie przyklej pionowy pasek papieru i zaznacz na nim wysokość największego pingwina, cesarskiego, mniej więcej na wysokości pięcio- lub sześciolatka, oraz wysokość jednego z najmniejszych pingwinów, sięgającą dziecku mniej więcej do kolana. Dzieci podchodzą i porównują się z oboma znakami, a potem szukają w sali przedmiotów podobnego wzrostu. Porozmawiajcie, co pingwiny mają wspólnego, a czym się różnią. Zabawa uczy porównywania wielkości i pokazuje, że pingwin to nie jeden ptak, tylko cała rodzina podobnych do siebie gatunków.

Pingwinia gromada

Zaproś wszystkie dzieci na środek sali i poproś, żeby stanęły bardzo blisko siebie, jak pingwiny cesarskie w czasie zamieci. Wyjaśnij zasadę: dzieci z brzegu marzną, więc na twoje klaśnięcie powoli przesuwają się do środka, a dzieci ze środka wychodzą na brzeg. Ruch ma być spokojny, bez przepychania, bo pingwiny dbają o siebie nawzajem. Po kilku zmianach usiądźcie i porozmawiajcie, jak to jest być na brzegu, a jak w środku, i dlaczego sprawiedliwe jest to, że każdy trochę się ogrzeje. Zabawa uczy współpracy i uważności na innych w bliskim kontakcie.

Pingwinie zagadki

Przygotuj kilka krótkich zagadek opartych na ciekawostkach, na przykład „Mam skrzydła, ale nie latam, za to świetnie pływam” albo „Noszę jajo na stopach i nie jem przez długi czas”. Dzieci w małych zespołach naradzają się i podnoszą rękę, gdy znają odpowiedź. Potem każdy zespół wymyśla jedną własną zagadkę o pingwinie dla reszty grupy. Pomagaj pytaniami, na przykład „Co pingwin robi na lodzie?”, jeśli dzieciom brakuje pomysłu. Zabawa ćwiczy słuchanie ze zrozumieniem, wnioskowanie i budowanie wypowiedzi.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią czytać, liczyć i pracować w grupach, więc Dzień Pingwina może stać się małym projektem przyrodniczym z elementami matematyki i pisania.

Kalendarz dwóch półkul

Narysuj na tablicy dwie kolumny: Polska i Antarktyda, a pod nimi nazwy czterech miesięcy: styczeń, kwiecień, lipiec i październik. Uczniowie w parach zastanawiają się, jaka pora roku jest wtedy w Polsce, a potem, z twoją pomocą, jaka na Antarktydzie. Wyjaśnij, że na południowej półkuli pory roku są odwrócone, więc nasza wiosna to tamtejsza jesień. Na koniec uczniowie zapisują jedno zdanie o tym, dlaczego 25 kwietnia pingwiny szykują się do zimy. Zajęcia uczą orientacji w kalendarzu i pierwszego rozumienia, że Ziemia jest kulą.

Karta pingwina

Przygotuj proste karty informacyjne o kilku gatunkach, na przykład o pingwinie cesarskim, pingwinie Adeli i pingwinie przylądkowym, z dwoma lub trzema zdaniami o każdym. Uczniowie w grupach wybierają jeden gatunek i robią jego kartę: rysunek, nazwa, gdzie żyje, co je i jedna ciekawostka. Potem grupy przedstawiają swoje karty reszcie klasy, a klasa szuka podobieństw i różnic. Zajęcia ćwiczą czytanie ze zrozumieniem, wybieranie najważniejszych informacji i mówienie przed grupą.

Zadania z kolonii

Ułóż kilka zadań tekstowych o pingwinach, dopasowanych do poziomu klasy, na przykład: „W gnieździe było 7 kamyków, sąsiad zabrał 2, a pingwin przyniósł 4. Ile kamyków jest teraz?” albo „W jednym rzędzie stoi 5 pingwinów, a rzędów jest 4. Ile pingwinów stoi razem?”. Uczniowie rozwiązują zadania w parach i rysują je, jeśli to pomaga. Na koniec każda para wymyśla własne zadanie z pingwinami i wymienia się nim z inną parą. Zajęcia ćwiczą dodawanie, odejmowanie i mnożenie w wesołym kontekście.

Jak możemy pomóc pingwinom?

Wyjaśnij, że część pingwinów ma coraz trudniejsze warunki, bo lód morski się kurczy, a w morzu bywa mniej jedzenia i więcej śmieci. Zapytaj uczniów, co mogą zrobić dzieci w Polsce, skoro pingwiny żyją tak daleko. Zbierzcie pomysły na tablicy: nie śmiecić, segregować odpady, oszczędzać wodę i prąd, uczyć się o przyrodzie i opowiadać o niej innym. Każdy uczeń wybiera jedną rzecz, którą zrobi w tym tygodniu, i zapisuje ją na papierowym pingwinie, a pingwiny trafiają na klasową tablicę. Zajęcia uczą, że drobne codzienne wybory mają znaczenie, i łączą się z tematami Dnia Ziemi.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego. Najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama, a starszym przygotuj szablony do obrysowania.

Pingwin z rolki

• rolka po papierze toaletowym
• czarna farba i pędzel
• biały i pomarańczowy papier
• klej, kredki

Dzieci malują rolkę na czarno i odstawiają ją do wyschnięcia. Z białego papieru wycinają owalny brzuszek i przyklejają go z przodu rolki, a z pomarańczowego trójkątny dziób i dwie stópki. Oczy rysują kredką albo przyklejają z papieru. Z boków można dokleić dwa czarne paski papieru jako skrzydła. Gotowe pingwiny ustawcie razem na parapecie jako pingwinią kolonię.

Pingwin z odcisku dłoni

• kartka z niebieskiego papieru
• czarna i biała farba
• pomarańczowy papier, klej, kredki

Dorosły pomaga dziecku pomalować wnętrze dłoni na czarno, a środek dłoni na biało, i odbić ją na kartce palcami do dołu. Palce są wtedy nogami i skrzydłami, a biała część brzuchem pingwina. Po wyschnięciu dzieci doklejają pomarańczowy dziób i stópki, a starsze rysują śnieg i krę. Praca uda się nawet dwulatkom, a przy okazji to świetna pamiątka dla rodziców. Po zabawie dzieci myją ręce ciepłą wodą z mydłem.

Antarktyda w pudełku

• pudełko po butach
• niebieska bibuła, biały papier, wata
• plastelina w kolorach czarnym, białym i pomarańczowym
• klej, nożyczki

Starsze dzieci wyklejają wnętrze pudełka niebieską bibułą jako morze i niebo, a z białego papieru robią góry lodowe i krę. Watę rozkładają na dnie jako śnieg. Z plasteliny lepią dwa lub trzy małe pingwiny, na przykład rodzica z pisklęciem, i ustawiają je na lodzie. Na koniec każde dziecko opowiada, co się dzieje w jego pudełku. Ta praca jest dla dzieci od 4 lat, bo plastelinowe elementy są małe.

Pingwin z talerzyka

• papierowy talerzyk
• czarna farba albo czarny papier
• pomarańczowy papier, klej, kredki

Dzieci malują na czarno brzegi talerzyka, zostawiając biały owal w środku, który będzie brzuchem. Po wyschnięciu doklejają dziób, stópki i oczy, a z czarnego papieru dwa skrzydła po bokach. Z tak zrobionych pingwinów można zrobić dekorację na drzwi sali. Starsze dzieci mogą dopisać pod pingwinem jedną ciekawostkę, której się dziś nauczyły.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Dobrze, gdy zabawy ruchowe przeplatają się z ciekawostkami. Po każdej zabawie zadaj jedno pytanie o pingwinach, żeby dzieci złapały oddech.

Ślizgi na brzuchu

Rozłóż w sali kilka kocy albo mat w linii i wyjaśnij, że pingwiny na lodzie chętnie jadą na brzuchu. Dzieci kładą się na brzuchu na kocu i odpychają się rękami, żeby przesunąć się kawałek do przodu, a na końcu wstają i pingwinim krokiem wracają na start. Możesz też ciągnąć dziecko na kocu powoli po gładkiej podłodze, trzymając za brzegi. Pilnuj, żeby dzieci ruszały pojedynczo i żeby tor był wolny od mebli. Zabawa wzmacnia mięśnie rąk i brzucha oraz daje dużo radości.

Pingwiny i foka

Jedno dziecko jest foką i pływa po sali, poruszając się na czworakach. Pozostałe dzieci to pingwiny, które spacerują pingwinim krokiem wokół kry, czyli dużej chusty albo kilku mat na środku. Gdy grasz na bębenku, pingwiny spacerują, a gdy przestajesz grać, foka rusza na łów i pingwiny szybko uciekają na krę. Kogo foka dotknie, ten zostaje foką. Zabawa ćwiczy szybką reakcję na sygnał i poruszanie się w grupie z uwagą na innych.

Pingwini taniec

Włącz spokojną muzykę instrumentalną i pokaż kilka pingwinich ruchów: kołysanie z nogi na nogę, machanie sztywnymi skrzydłami, kiwanie głową, drobne dreptanie w miejscu. Dzieci naśladują ruchy, a gdy muzyka przyspiesza, pingwiny płyną w morzu, poruszając rękami jak płetwami. Gdy muzyka cichnie, wszystkie pingwiny zbijają się w gromadkę na środku sali. Starsze dzieci mogą w parach wymyślić własny pingwini ruch i nauczyć go resztę. Zabawa rozwija poczucie rytmu, pamięć ruchową i ekspresję.

Scenariusz zajęć: Dzień Pingwina w przedszkolu

Temat	Pingwin, ptak, który nie lata
Grupa wiekowa	4-5 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, że pingwin jest ptakiem, który pływa, a nie lata; wskazuje na mapie zimną krainę, w której żyją pingwiny; wyjaśnia, jak pingwiny pomagają sobie w mrozie; utrzymuje równowagę, przenosząc woreczek na stopach
Pomoce	pluszowy pingwin, obrazki pingwinów, prosta mapa z zaznaczonymi biegunami, woreczki gimnastyczne, chusta animacyjna, bębenek, rolki i farby do pracy plastycznej
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): pluszowy pingwin przybywa z daleka i opowiada, że dziś jest jego święto; dzieci mówią, co wiedzą o pingwinach. 2. Ciekawostki (7 minut): trzy ciekawostki (skrzydła jak płetwy, czarno-biały kamuflaż, tata na jaju), przed każdą pytanie do dzieci. 3. Mapa (6 minut): dzieci szukają na mapie, gdzie mieszka pingwin, a gdzie niedźwiedź polarny. 4. Tata pingwin pilnuje jaja (8 minut): chodzenie z woreczkiem na stopach i rozmowa o troskliwym tacie. 5. Pingwinia gromada (6 minut): dzieci zbijają się w grupę i zmieniają miejscami, rozmowa o pomaganiu sobie. 6. Pingwiny i foka (6 minut): zabawa ruchowa z bębenkiem. 7. Pingwin z rolki (7 minut): początek pracy plastycznej, dokończonej po zajęciach.
Zakończenie	Dzieci siadają w kole, a pluszowy pingwin wędruje z rąk do rąk. Kto go trzyma, mówi jedno zdanie o pingwinach, a na pożegnanie cała grupa kiwa się jak pingwiny.
Ewaluacja	Dzieci pokazują kciuk w górę albo w dół przy zdaniach prawda albo fałsz, na przykład „Pingwin lata wysoko nad chmurami” czy „Pingwin świetnie pływa”. Obserwuj, które dzieci utrzymały woreczek na stopach i kto potrafił wyjaśnić, dlaczego pingwiny się do siebie tulą.

Jeśli w pobliżu jest ogród zoologiczny z pingwinami, możesz zaplanować wycieczkę w okolicach święta. Część ogrodów przygotowuje wtedy specjalne pokazy karmienia albo zajęcia dla grup przedszkolnych, więc warto zadzwonić wcześniej i zapytać o ofertę. Przed wyjściem przypomnij dzieciom zasady: nie stukamy w szyby, nie krzyczymy do zwierząt i nie wrzucamy im jedzenia. Jeśli wycieczka nie jest możliwa, dobrym zamiennikiem jest krótki film przyrodniczy o pingwinach, obejrzany razem i omówiony w kole.

Książki, wiersze i piosenki

Najpewniejszym wyborem jest obrazkowa książka Olivera Jeffersa „Chłopiec i pingwin”, czyli historia chłopca, który próbuje odprowadzić smutnego pingwina do domu na biegun południowy. Nadaje się dla przedszkolaków i dla uczniów klas 1-3, a po lekturze warto porozmawiać o przyjaźni i o tym, czego naprawdę potrzebował pingwin. Starsze dzieci mogą szukać w bibliotece szkolnej atlasów zwierząt i encyklopedii przyrodniczych dla dzieci z rozdziałem o pingwinach. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie, na przykład do ćwiczeń ruchowych.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Idzie pingwin, człap, człap, człap, w lewo, w prawo, raz i dwa. Skrzydła sztywne, frak na grzbiecie, najzabawniej chodzi w świecie.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Tata pingwin jajo trzyma, choć dookoła mróz i zima. Stoi cicho, nie je wcale, czeka na pisklę wytrwale.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik elektroniczny krótką informację: „25 kwietnia obchodzimy w grupie Światowy Dzień Pingwina. Będziemy poznawać pingwiny, ich życie w zimnych krainach i sposoby, w jakie pomagają sobie nawzajem. Prosimy, aby dzieci przyszły tego dnia ubrane na czarno-biało i jeśli to możliwe, przyniosły pluszowego pingwina albo książkę o pingwinach.”. Taki strój nie wymaga zakupów, bo wystarczy biała koszulka i ciemne spodnie albo sweter. Pluszaki i książki na jeden dzień tworzą w sali małą wystawę, którą dzieci chętnie pokazują rodzicom przy odbiorze.

Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinne szukanie odpowiedzi na jedno pytanie, na przykład „Ile gatunków pingwinów żyje na świecie?” albo „Który pingwin jest najmniejszy?”. Dziecko przynosi odpowiedź narysowaną albo zapisaną przez rodzica, a ty zbierasz je na plakacie „Co wiemy o pingwinach”. W klasach 1-3 uczniowie mogą przygotować z rodzicem krótką notatkę o wybranym gatunku. Dobrze jest też poprosić rodziców o przyniesienie rolek po papierze i pudełek po butach, które przydadzą się do prac plastycznych. Udział w zadaniach jest dobrowolny i bez presji, a każda forma odpowiedzi jest tak samo dobra.

Najczęstsze pytania